സ്ത്രീ ധനം
നിഴൽമറയിലെ തിരിച്ചറിവ്
മൊബൈൽ ഫോണിന്റെ സ്ക്രീനിൽ മിന്നിമറഞ്ഞ ലിങ്ക്ഡ്ഇൻ (LinkedIn) നോട്ടിഫിക്കേഷനുകൾ നോക്കുകയായിരുന്നു മീര. ബെംഗളൂരുവിലെ ഒരു മൾട്ടിനാഷണൽ കമ്പനിയിൽ പ്രോജക്ട് മാനേജരായി ജോലി ചെയ്യുകയാണ് അവൾ. പുതിയ മെസ്സേജുകളുടെ കൂട്ടത്തിൽ ക്രിസ് എന്നൊരാളുടെ കണക്ഷൻ റിക്വസ്റ്റും ഒപ്പം ഒരു സന്ദേശവും ഉണ്ടായിരുന്നു.
"ഹലോ മീര, ഞാൻ ലണ്ടനിൽ ബാങ്കിംഗ് സെക്ടറിലാണ്. നിങ്ങളുടെ പ്രൊഫൈൽ കണ്ടു, സംസാരിക്കാൻ താല്പര്യമുണ്ട്."
ആദ്യം അവളതത്ര കാര്യമാക്കിയില്ല. എന്നാൽ ക്രിസ് തുടർച്ചയായി പ്രൊഫഷണൽ വിശേഷങ്ങളും തനിക്കുള്ളിൽ അനുഭവപ്പെടുന്ന ഒറ്റപ്പെടലും മെസ്സേജുകളിലൂടെ പങ്കുവെക്കാൻ തുടങ്ങി. അങ്ങനെ പതുക്കെ അവരൊരു സൗഹൃദത്തിലായി.
തന്റെ വ്യക്തിജീവിതത്തിലെ അസംതൃപ്തികളെക്കുറിച്ച് ക്രിസ് വാതോരാതെ സംസാരിച്ചു. "വലിയ ബിസിനസ്സ് കുടുംബത്തിൽ നിന്നാണ് എന്റെ ഭാര്യ. സാമ്പത്തികമായി ഒരു കുറവുമില്ല, ലണ്ടനിൽ വലിയ വീടും ആഡംബര ജീവിതവുമാണ്. പക്ഷെ, മനസ്സമാധാനമില്ല. പണത്തിനും സ്റ്റാറ്റസിനും പുറകെ മാത്രമാണ് അവളും വീട്ടുകാരും. എനിക്കെന്നും മീരയെപ്പോലെ ലളിതമായ ചിന്താഗതിയുള്ള, മറ്റുള്ളവരെ മനസ്സിലാക്കുന്ന ഒരു പെൺകുട്ടിയെയായിരുന്നു ആവശ്യം. മീരയുടെ ഭർത്താവ് എത്ര ഭാഗ്യവാനാണ്! എനിക്ക് മീരയെ പണ്ടേ അറിയാമായിരുന്നെങ്കിൽ ഞാൻ മറ്റൊന്നും നോക്കാതെ വിവാഹം കഴിച്ചേനെ..."
തന്റെ സ്നേഹനിധിയായ ഭർത്താവിനെയും കുഞ്ഞിനെയും കുറിച്ച് മീര എപ്പോഴും അഭിമാനത്തോടെ സംസാരിക്കുമായിരുന്നു. ക്രിസിന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട് അവൾ ശാന്തമായി ചിരിച്ചു.
അടുത്ത മാസം അവധിക്ക് നാട്ടിൽ വരുമ്പോൾ മീരയുടെ വീട് സന്ദർശിക്കണമെന്ന് ക്രിസ് ആഗ്രഹം പ്രകടിപ്പിച്ചു. കൊച്ചിയിലെ കാക്കനാടുള്ള മീരയുടെ ഫ്ലാറ്റിലേക്ക് അങ്ങനെ ഒരു ഞായറാഴ്ച അവൻ കടന്നുവന്നു.
വാതിൽ തുറന്ന് ക്രിസിനെ സ്വീകരിച്ച മീര അവന് കുടിക്കാൻ തണുത്ത ജ്യൂസ് എടുത്തു നൽകി. ഗ്ലാസ് മേശപ്പുറത്തേക്ക് വെക്കുന്നതിനിടയിൽ, അറിയാതെ മീരയുടെ കൈ തട്ടി ജ്യൂസ് ക്രിസിന്റെ വിലകൂടിയ ഷർട്ടിലേക്ക് അൽപ്പം തുള്ളി വീണു.
"അയ്യോ, സോറി..." മീര പെട്ടെന്ന് ടിഷ്യൂ പേപ്പർ അവന് നീട്ടി.
ക്രിസ് പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു, "ഹേയ്, സാരമില്ല മീരാ... ഇത് ജസ്റ്റ് ജ്യൂസ് അല്ലേ."
പെട്ടെന്ന് മീര അവന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി ചോദിച്ചു, "ഷർട്ട് അഴുക്കായതിൽ തനിക്ക് ദേഷ്യം തോന്നുന്നില്ലേ ക്രിസ്?"
"ഇതിൽ ദേഷ്യപ്പെടാൻ എന്തിരിക്കുന്നു? നമ്മൾ നല്ല സുഹൃത്തുക്കളല്ലേ," അവൻ പറഞ്ഞു.
മീരയുടെ മുഖത്ത് ഒരു പ്രത്യേക ഭാവം തെളിഞ്ഞു. അവൾ ശാന്തമായി സംസാരിച്ചു തുടങ്ങി:
"പതിനഞ്ച് വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപ്... ബാംഗ്ലൂരിൽ വെച്ച് ഇതുപോലെ ഒരു സംഭവമുണ്ടായിട്ടുണ്ട് ക്രിസ്. അന്ന് ഒരു സിവിൽ സർവീസ് കോച്ചിംഗ് സെന്ററിൽ വെച്ച്, ഒരു പെൺകുട്ടിയുടെ കയ്യിലെ കോഫി തട്ടി നിങ്ങളുടെ ഷർട്ടിൽ വീണു. അന്ന് അതിന് ആ പെൺകുട്ടിയെ എല്ലാവരുടെയും മുന്നിൽ വെച്ച് അലറിവിളിച്ച് അപമാനിച്ചത് ഓർക്കുന്നുണ്ടോ?"
ക്രിസ് ഞെട്ടലോടെ അവളെ നോക്കി. "അത്... അന്ന് ഞാൻ ഭയങ്കര സ്ട്രെസ്സിലായിരുന്നു... അല്ല, മീരയ്ക്ക് ഇതെങ്ങനെ അറിയാം?"
മീര തുടന്നു: "അന്ന് ആ പെൺകുട്ടി കോഫി തട്ടി വീഴ്ത്തിയത് അറിയാതെ ആയിരുന്നില്ല. പേടികൊണ്ട് അവളുടെ കൈ വിറച്ചതാണ്. കാരണം, ആ സംഭവത്തിന് തൊട്ടുമുൻപ് ആ പെൺകുട്ടിയുടെ അച്ഛനുമായി ഫോണിൽ സംസാരിച്ച്, അവൻ വൻ തുക സ്ത്രീധനവും കാറും ആവശ്യപ്പെട്ടിരുന്നു. പണം തികയില്ലെന്ന് പാവം ആ അച്ഛൻ പറഞ്ഞപ്പോൾ, 'നിങ്ങളുടെ മകളെപ്പോലുള്ള പാവപ്പെട്ടവർക്ക് എന്റെ സ്റ്റാറ്റസിന് ചേർന്ന ആലോചനയ്ക്ക് വരാൻ എന്തവകാശം' എന്ന് പറഞ്ഞ് അന്ന് നിങ്ങൾ ഫോൺ കട്ട് ചെയ്തു. ആ സമയത്താണ് ത തളർന്നുപോയ ആ പെൺകുട്ടി അങ്ങോട്ട് വന്നതും കൈ വിറച്ച് കോഫി വീണതും."
ക്രിസിന്റെ മുഖത്തെ ചോരറ്റുപോയി.
"അന്ന് താൻ അപമാനിച്ച് ഇറക്കിവിട്ട, സാമ്പത്തികമായി പിന്നാക്കം നിന്ന ആ പെൺകുട്ടിയാണ് ഇന്നിവിടെ നിൽക്കുന്ന മീര!"
ക്രിസിന് വിശ്വസിക്കാനായില്ല. "മീരാ... അത്..."
"എന്നെ ഓർക്കാൻ വഴിയില്ല," മീര പറഞ്ഞു. "കാരണം അന്ന് പണത്തിന്റെയും പദവിയുടെയും അഹങ്കാരത്തിൽ താൻ എന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കാൻ പോലും കൂട്ടാക്കിയില്ല. പിന്നീട് കഠിനാധ്വാനം ചെയ്താണ് ഞാൻ ഈ നിലയിൽ എത്തിയത്. എന്നെ സ്നേഹിക്കാൻ സാമ്പത്തികം നോക്കാത്ത ഒരു ഭർത്താവിനെയും ദൈവം തന്നു. ലിങ്ക്ഡ്ഇനിൽ താൻ മെസ്സേജ് അയച്ചപ്പോൾ ആദ്യമെനിക്ക് ദേഷ്യം തോന്നി. പക്ഷെ, തനിക്കെന്നെ മനസ്സിലായിട്ടില്ല എന്ന് കണ്ടപ്പോൾ ഞാൻ മറുപടി നൽകി. 'കല്യാണത്തിന് മുൻപ് കണ്ടിരുന്നെങ്കിൽ ഞാൻ ഒന്നും നോക്കാതെ കെട്ടിയേനെ' എന്ന് താൻ സ്ഥിരമായി പറഞ്ഞതുകൊണ്ടാണ് എനിക്കിത് തുറന്നുപറയേണ്ടി വന്നത്. തനിക്ക് അന്നും അവസരമുണ്ടായിരുന്നു ക്രിസ്, പക്ഷെ അന്ന് പണവും സ്റ്റാറ്റസും മാത്രമായിരുന്നു തന്റെ കണ്ണിൽ."
വാക്കുകൾ മുട്ടിപ്പോയ ക്രിസ് ഒന്നുമേ പറയാനാകാതെ അവിടെനിന്ന് എഴുന്നേറ്റു. ഒരു യാത്രപോലും പറയാൻ കഴിയാതെ, മനസ്സിൽ വലിയൊരു നഷ്ടബോധത്തിന്റെ ഭാരവുമായി അവൻ ആ ഇറങ്ങിപ്പോയി.