വിധിയെഴുതിയ പ്രണയം
(പശ്ചാത്തലം: വിവാഹരാത്രി. മണിയറയിൽ ആതിര പാലുമായി കടന്നുവരുന്നു. അർജുൻ കട്ടിലിൽ ഇരിക്കുകയാണ്.)
അർജുൻ: ഇരിക്ക് ആതിരാ...
ആതിര: (വിറയ്ക്കുന്ന കൈകളോടെ പാലിന്റെ ഗ്ലാസ് നീട്ടുന്നു)
അർജുൻ: (ഗ്ലാസ് വാങ്ങി പകുതി കുടിച്ച ശേഷം ബാക്കി അവൾക്ക് നൽകുന്നു) കുടിക്ക്... നമ്മളൊരു പുതിയ ജീവിതത്തിലേക്ക് കടക്കുകയാണ്. അതിനു മുൻപ് എനിക്ക് നിന്നോട് ഒരു കാര്യം ചോദിക്കാനുണ്ട്. മനസ്സ് തുറന്ന് മറുപടി പറയണം, കേട്ടോ?
ആതിര: (മെല്ലെ തലയാട്ടുന്നു) പറയൂ...
അർജുൻ: മുൻപ് നിന്റെ മനസ്സിൽ ആരെങ്കിലും ഉണ്ടായിരുന്നോ? ആരെയെങ്കിലും പ്രണയിച്ചിട്ടുണ്ടോ? തുറന്നു പറയുന്നതുകൊണ്ട് എനിക്കൊരു പ്രശ്നവുമില്ല.
ആതിര: (കണ്ണുകൾ നിറയുന്നു) ഉണ്ടായിരുന്നു... പക്ഷേ, അതെല്ലാം ഒരു തെറ്റിദ്ധാരണയായിരുന്നു. ഒടുവിൽ പകുതി വഴിയിൽ അവൻ എന്നെ ഉപേക്ഷിച്ചു പോയി.
അർജുൻ: ഉപേക്ഷിച്ചെന്നോ? എന്താണ് സംഭവിച്ചത്?
ആതിര: ഞ ഞങ്ങൾ നേരിട്ട് കണ്ടിട്ടുപോലുമില്ലായിരുന്നു. യാദൃച്ഛികമായി ഒരു റോങ് നമ്പറിലൂടെ പരിചയപ്പെട്ടതാണ്. സംസാരിച്ചു സംസാരിച്ച് ഞങ്ങൾ ആത്മാർത്ഥമായി പ്രണയത്തിലായി. ആറു മാസത്തിന് ശേഷം ഒരു ദിവസം നേരിട്ട് കാണാമെന്ന് ഞങ്ങൾ തീരുമാനിച്ചു. കോഴിക്കോട് ബീച്ചിൽ വെച്ച്...
അർജുൻ: (ഞെട്ടലോടെ അവളെ നോക്കുന്നു) എന്നിട്ട്...?
ആതിര: ഞാൻ വൈകുന്നേരം വരെ അവിടെ കാത്തുനിന്നു. അവനെ വിളിച്ചപ്പോൾ ഫോൺ സ്വിച്ച് ഓഫായിരുന്നു. എന്നെ വഞ്ചിക്കുകയാണെന്ന് തോന്നി. അന്ന് സങ്കടവും ദേഷ്യവും സഹിക്കാൻ വയ്യാതെ ഞാൻ ആ സിം കാർഡ് ഒടിച്ചുകളഞ്ഞു. ആ അധ്യായം അവിടെ അവസാനിപ്പിച്ചു.
അർജുൻ: (അല്പസമയം നിശബ്ദനായിരുന്ന ശേഷം മേശപ്പുറത്തിരുന്ന ഡയറിയെടുത്ത് ഒരു നമ്പർ കുറിക്കുന്നു) ദാ, ഞാൻ പുറത്തുപോകുമ്പോൾ വിളിക്കാൻ എന്റെ ഈ നമ്പർ കുറിച്ചുവെച്ചോ...
(ആതിര കടലാസിലേക്ക് നോക്കുന്നു. ആ നമ്പർ കണ്ടതും അവളുടെ കൈകൾ വിറയ്ക്കാൻ തുടങ്ങി. കണ്ണുകളിൽ നിന്ന് കണ്ണീർ ഒഴുകിയിറങ്ങി.)
ആതിര: (പോട്ടിിക്കരഞ്ഞുകൊണ്ട്) ഇ... ഇത്... ഇത് അവന്റെ നമ്പറാണല്ലോ!
അർജുൻ: (ആതിരയുടെ തോളിൽ പിടിച്ച്) ആതിരാ... അന്ന് ബീച്ചിലേക്ക് വരുന്ന വഴി കനത്ത മഴയിൽ എന്റെ ബൈക്ക് തെന്നിമാറി വലിയൊരു ആക്സിഡന്റ് പറ്റി. ബോധം മറഞ്ഞ് ദിവസങ്ങളോളം ഞാൻ ആശുപത്രിയിലായിരുന്നു. ബോധം വന്നപ്പോൾ എന്റെ ഫോൺ നഷ്ടപ്പെട്ടിരുന്നു. പുതിയ സിം എടുത്ത് ഞാൻ നിന്നെ വിളിക്കാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും ആ നമ്പർ നിലവിലില്ലെന്നാ മറുപടി കിട്ടിയത്.
ആതിര: (വിശ്വസിക്കാനാവാതെ അർജുന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കുന്നു) അപ്പോൾ... എന്നെ വഞ്ചിച്ചതല്ലായിരുന്നോ? ദൈവമേ! ഞാൻ ഇത്രയും നാൾ നെഞ്ചിലേറ്റിയതും കാത്തിരുന്നതും എന്റെ മുന്നിൽ നിൽക്കുന്ന ഈ മനുഷ്യനെത്തന്നെയായിരുന്നോ?
അർജുൻ: നീ എന്നെ തെറ്റിദ്ധരിച്ചതാണെന്ന് എനിക്കറിയാമായിരുന്നു. പക്ഷേ വിധി നമ്മളെ വീണ്ടും ഒന്നിച്ചുചേർത്തു!
(ആതിര അർജുന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് വിതുമ്പിക്കൊണ്ട് ചായുന്നു. അർജുൻ മുറ്റത്തെ മഴയിലേക്ക് നോക്കി സന്തോഷത്തോടെ കൈകൂപ്പുന്നു.)
സത്യസന്ധമായ പ്രണയത്തിന് കാലം കരുതിവെക്കുന്ന ചില തിരികെ നൽകലുകളുണ്ട്. വഴിപിരിഞ്ഞുപോയാലും വിധി അവരെ വീണ്ടും ഒന്നിച്ചുചേർക്കും.