മഴ പെയ്തുതോർന്ന ഒരു വൈകുന്നേരം.
മട്ടാഞ്ചേരിയിലെ പഴയൊരു കഫേയുടെ കോണിലെ മേശയിലിരുന്ന് അർജുൻ തന്റെ കൈയിലുള്ള ചെറിയ കുറിപ്പിലേക്ക് വീണ്ടും വീണ്ടും നോക്കുകയായിരുന്നു. ആ കുറിപ്പിൽ അഞ്ച് കാര്യങ്ങൾ വ്യക്തമായി എഴുതിവെച്ചിട്ടുണ്ട്. കഴിഞ്ഞ കുറച്ചു മാസങ്ങളായി ഉള്ളിൽ കൊണ്ടുനടക്കുന്ന ആ വലിയ സത്യം ഇന്ന് മീരയോട് തുറന്നുപറഞ്ഞേ തീരൂ.
കാര്യം തുറന്നുപറയുന്നത് അത്ര എളുപ്പമുള്ള പണിയല്ലെന്ന് അവന് നന്നായി അറിയാമായിരുന്നു. വാക്കുകൾ ഇടറരുത്, കൈകൾ വിറയ്ക്കരുത്. അതുകൊണ്ട് ഒരു കൃത്യമായ പ്ലാനോടെയാണ് അവൻ ഇന്ന് ഇറങ്ങിത്തിരിച്ചിരിക്കുന്നത്.
ഇന്ന് മീരയുടെ ജന്മദിനമാണ്. പ്രണയം പറയാൻ ഇതിലും നല്ലൊരു ദിവസം വേറെയില്ല! (ഘട്ടം ഒന്ന്: ദിവസവും സ്ഥലവും കൃത്യമായി തിരഞ്ഞെടുക്കൽ).
മേശപ്പുറത്ത് ചുവന്ന റോസാപ്പൂക്കളുടെ ഒരു ചെറിയ ബൊക്കെയും, അവൾക്ക് ഏറെയിഷ്ടമുള്ള പഴയൊരു പുസ്തകവും അവൻ കരുതലോടുകൂടി വെച്ചിട്ടുണ്ട്. അവൾക്കായി താൻ മാറ്റിവെച്ച ആ സമ്മാനത്തിലേക്ക് നോക്കി അവൻ മനസ്സിനെ ഒന്നുകൂടി പാകപ്പെടുത്തി, റൊമാന്റിക് മൂഡിലേക്ക് മാറി. (ഘട്ടം രണ്ട്: സമ്മാനങ്ങളും തയ്യാറെടുപ്പും).
കഫേയുടെ വാതിൽ തുറന്ന് മീര ഉള്ളിലേക്ക് കടന്നുവന്നു. ലളിതമായ വസ്ത്രധാരണവും ചിരിക്കുന്ന മുഖവും. അവൻ എഴുന്നേറ്റ് അവളെ സ്വീകരിച്ചു. വിശേഷങ്ങൾ ചോദിച്ചറിഞ്ഞ ശേഷം, കാര്യം പറയാനുള്ള സമയം അടുത്തെത്തി.
അവൻ മീരയുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് തന്നെ നേരിട്ടു നോക്കി. വാക്കുകളിൽ വിറയലില്ലാതെ, അതീവ ദൃഢതയോടെ സംസാരിച്ചു:
"മീര... നിന്റെ ഏറ്റവും വലിയ ഗുണം എന്താണെന്ന് അറിയാമോ? മറ്റുള്ളവരെ കേൾക്കാനും മനസ്സിലാക്കാനുമുള്ള ആ വലിയ മനസ്സാണ്. നിന്റെ ആ സത്യസന്ധതയാണ് എന്നെ എന്നും ആകർഷിച്ചിട്ടുള്ളത്..." അവൻ അവളിലെ ഇഷ്ടപ്പെട്ട കാര്യങ്ങൾ ഓരോന്നായി, വളരെ ആത്മാർത്ഥമായി പറഞ്ഞു. (ഘട്ടം മൂന്ന്: നേരിട്ട് കണ്ണുകളിൽ നോക്കി, സത്യസന്ധമായി അനുഭവം പങ്കുവെക്കൽ).
മീരയുടെ മുഖത്ത് ഒരു ചെറിയ പുഞ്ചിരി വിരിഞ്ഞു. അർജുൻ സംസാരം തുടന്നു.
"നിന്നോടൊപ്പം ചിലവഴിക്കുന്ന ഓരോ നിമിഷവും ഞാൻ എത്രത്തോളം സന്തോഷവാനാണെന്ന് നിനക്കറിയാമോ? എന്റെ ജീവിതത്തിൽ നീ തരുന്ന ഒരു പോസിറ്റീവ് എനർജി ഉണ്ട്, അത് വാക്കുകൾക്ക് അപ്പുറമാണ്..." സംസാരിക്കുന്നതിനിടയിൽ, വർഷങ്ങളായി അടുത്തറിയാവുന്ന സുഹൃത്തായതുകൊണ്ട് അവൻ മെല്ലെ അവളുടെ വിരലുകളിൽ തന്റെ കൈകൾ ചേർത്തുവെച്ചു. (ഘട്ടം നാല്: കൂടെയുള്ളപ്പോഴുള്ള സന്തോഷം പ്രകടിപ്പിക്കലും തഴുകലും).
അവസാന നിമിഷം എത്തിയിരിക്കുന്നു. ഹൃദയമിടിപ്പ് അല്പം കൂടിയെങ്കിലും അവൻ അവളുടെ കൈകളിൽ മുറുകെ പിടിച്ചുകൊണ്ട്, ഏറ്റവും പ്രണയാർദ്രമായ സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞു:
"മീര... ഞാൻ പോലുമറിയാതെ നീ എപ്പോഴോ എന്റെ ജീവിതത്തിന്റെ വലിയൊരു ഭാഗമായി മാറിയിരിക്കുന്നു. അതെ... ഞാൻ നിന്നെ പ്രണയിക്കുകയാണ്!" (ഘട്ടം അഞ്ച്: കാര്യം തുറന്നുപറയൽ).
ഒരു നിമിഷം കഫേയിൽ നിശബ്ദത പടർന്നു. മേശപ്പുറത്തിരുന്ന കട്ടൻകാപ്പിയിൽ നിന്ന് ആവി ഉയരുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
മീര അവന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് തന്നെ നോക്കി. അവളുടെ ആ വലിയ മിഴികളിൽ ആശ്ചര്യം മാഞ്ഞ്, മനോഹരമായ ഒരു പുഞ്ചിരി വിരിഞ്ഞു. അവൻ നീട്ടിയ ചുവന്ന റോസാപ്പൂക്കൾ കയ്യിലെടുക്കുമ്പോൾ അവളുടെ ചെവിറ്റോറത്ത് ചെറിയൊരു ചുവപ്പ് പടർന്നിരുന്നു.
അവൾ പതുക്കെ പറഞ്ഞു: "ഇത്രയും മനോഹരമായ ഒരു ജന്മദിന സമ്മാനം എനിക്ക് വേറെ കിട്ടാനില്ല അർജുൻ..."
അവരുടെ പ്രണയത്തിന് മട്ടാഞ്ചേരിയിലെ ആ ചെറിയ കഫേ സാക്ഷിയായി.
--- ശുഭം ---