പാർട്ട് - 1: തുടക്കവും പ്രണയവും
നാട്ടിലെ ഏറ്റവും വലിയ കോടീശ്വരനും കണ്ണിൽ ചോരയില്ലാത്ത പ്രമാണിയുമായ രാഘവൻ മുതലാളിയുടെ ഒരേയൊരു മകളാണ് പ്രിയ. ഏക്കറുകണക്കിന് സ്വത്തുക്കളും നഗരത്തിലെ വലിയ സ്വർണ്ണക്കടയും സ്വന്തമായുള്ള രാഘവന്റെ ദേഷ്യവും അഹങ്കാരവും നാട്ടുകാർക്കെല്ലാം ഭയമായിരുന്നു. എന്നാൽ വിഷ്ണുവിന് അവളോടുള്ള പ്രണയം അതിരുകളില്ലാത്തതായിരുന്നു.
തുടക്കത്തിൽ വിഷ്ണുവിനെ അവൾ കണ്ട ഭാവം നടിച്ചില്ല. തുടർച്ചയായി 6 മാസത്തോളമാണ് അവൻ അവളുടെ പുറകെ നടന്നത്. അവൾ കോളേജിലേക്കും നഗരത്തിലേക്കും പോകുന്ന വഴികളിൽ, തണുപ്പും വെയിലും വകവെക്കാതെ അവൻ കാത്തുനിന്നു. ഓരോ ദിവസവും അവളെ ഒന്ന് ഇംപ്രസ്സ് ചെയ്യാൻ അവൻ കാണിച്ച കൊച്ചു കൊച്ചു അഭ്യാസങ്ങൾ അവളുടെ ചുണ്ടിൽ പതുക്കെ പുഞ്ചിരി വരുത്തിത്തുടങ്ങിയിരുന്നു. അവളെയൊന്ന് കാണാനും മിണ്ടാനും വേണ്ടി മാത്രമാണ് കടമില്ലാഞ്ഞിട്ടും അവൻ പലപ്പോഴും രാഘവൻ മുതലാളിയുടെ സ്വർണ്ണക്കട കയറിയിറങ്ങിയത്.
അങ്ങനെയൊരു വൈകുന്നേരം, കൂട്ടുകാരോടൊപ്പം ഇരുന്ന് മദ്യപിക്കുമ്പോഴാണ് വിഷ്ണു തന്റെ ഉള്ളിലുള്ള പ്രണയം ഉറക്കെ തുറന്നു പറഞ്ഞത്. "എടാ... എനിക്ക് പ്രിയയെ ജീവനാണ്. എനിക്ക് ഇനിയും കാത്തിരിക്കാൻ വയ്യ!"
മദ്യത്തിന്റെ ലഹരിയിലും പ്രണയത്തിന്റെ ആവേശത്തിലും അവൻ അപ്പോൾ തന്നെ അവളോട് കാര്യം പറയാനായി രാഘവന്റെ സ്വർണ്ണക്കടയിലേക്ക് വെച്ചുപിടിച്ചു. അന്ന് ഭയത്തോടെയാണെങ്കിലും, അവന്റെ ആത്മാർത്ഥത കണ്ട പ്രിയ ആദ്യമായി അവനോട് "ഉവ്വ്" എന്ന് മന്ത്രിച്ചു!
ദിവസങ്ങൾ പെട്ടെന്ന് കടന്നുപോയി...
ഒരു ദിവസം വൈകുന്നേരം, ചുമരിലെ ക്ലോക്കിൽ നാലുമണി എന്ന് തെളിഞ്ഞപ്പോൾ പ്രിയ തിടുക്കത്തിൽ എഴുന്നേറ്റു. അച്ഛൻ അറിയാതെ വിഷ്ണുവിനെ കാണാൻ പോകണം. പുറത്ത് ആകാശം കാർമേഘങ്ങളാൽ മൂടിക്കെട്ടിയിരുന്നു. വേഗത്തിൽ ഫ്രഷായി, കാറെടുത്ത് ഇറങ്ങുമ്പോഴും അവളുടെ ചുണ്ടുകൾ ആ പാട്ട് മൂളുന്നുണ്ടായിരുന്നു... "പിയൂ ബോലെ... പിയാ ബോലെ..."
അതേസമയം, തീരത്തെ പൂഴിമണലിൽ തനിച്ചിരുന്ന് വിഷ്ണു അവളെയും ഓർത്ത് സിഗരറ്റ് പുകയ്ക്കുകയായിരുന്നു. പെട്ടെന്നാണ് റോയൽ മിറാഷിന്റെ മത്തുപിടിപ്പിക്കുന്ന സുഗന്ധം അവനെ പൊതിഞ്ഞത്. ചുവന്ന ടോപ്പും നീല ജീൻസുമണിഞ്ഞ് നിൽക്കുന്ന പ്രിയ!
"പണി പാളി..." അവൻ കൈയിലെ സിഗരറ്റ് കുറ്റി അണച്ചു.
"നിന്നോട് എത്ര തവണ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട് വിഷ്ണു ഇത് നിർക്കാൻ? ഞാൻ പറയുന്ന ചെറിയ കാര്യം പോലും കേൾക്കാൻ പറ്റില്ലെങ്കിൽ നമുക്ക് പിരിയാം!" സ്ഥിരം ഭീഷണിയായതുകൊണ്ട് അവന് ചിരിയാണ് വന്നത്. അവൾ ദേഷ്യപ്പെട്ട് കാറിനടുത്തേക്ക് നടന്നപ്പോൾ അവൻ പിന്നാലെ ഓടി.
പെട്ടെന്നാണ് കനത്ത മഴ പെയ്തിറങ്ങിയത്. രണ്ടാളും ഓടി കാറിന്റെ പിൻസീറ്റിലേക്ക് കയറി. പുറത്ത് മഴ തകർത്തുപെയ്യുമ്പോൾ കാറിനുള്ളിൽ നിശബ്ദത നിറഞ്ഞു. തണുപ്പുകൊണ്ട് വിറയ്ക്കുന്ന അവളുടെ ചുണ്ടുകളിലേക്ക് നോക്കി അവൻ ചോദിച്ചു: "നിന്റെ അച്ഛന്റെ കോടികളും പണവും കണ്ടു നിന്നെ വേറെ ആരെങ്കിലും കെട്ടിക്കൊണ്ടുപോകുമോ പ്രിയാ? ഞാൻ വെറുമൊരു പാവപ്പെട്ടവനല്ലേ..."
ആ ചോദ്യം അവളുടെ ഹൃദയത്തിൽ തട്ടി. മറുപടി പറയാതെ, ഇടിയുടെ ശബ്ദം കേട്ട നിമിഷം അവൾ അവന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് പടർന്നു കയറി അവനെ ആഞ്ഞു പുണർന്നു. ആദ്യമായിട്ടായിരുന്നു അങ്ങനെയൊരു അനുഭവം. രാഘവൻ മുതലാളിയുടെ മകളെന്ന ഗർവില്ലാതെ, തന്റെ പ്രണയത്തിന്റെ ചൂടും ആകുലതയും ആ ആലിംഗനത്തിൽ അവൾ കാണിച്ചുതന്നു.
വെള്ളത്തുള്ളികൾ പറ്റിപ്പിടിച്ച അവളുടെ മുഖം അവൻ കൈകളിൽ കോരിയെടുത്തു. വികാരം വിചാരങ്ങൾക്ക് വഴിമാറിയ ആ നിമിഷങ്ങളിൽ, കാറിന് പുറത്ത് മഴ കനക്കുമ്പോൾ അവരൊന്നിച്ച് ആ പ്രണയക്കടലിൽ അലിഞ്ഞു ചേർന്നു.
മണിക്കൂറുകൾക്ക് ശേഷം അവൻ കണ്ണ് തുറന്നപ്പോൾ അവൾ അവന്റെ ചുണ്ടിൽ പതുക്കെ വിരൽവെച്ചു. തന്റെ വിരലിലെ വജ്രമോതിരം അഴിച്ചെടുത്ത് അവൾ അവന്റെ കൈപ്പത്തിയിൽ അമർത്തിപ്പിടിച്ചു. വസ്ത്രങ്ങൾ ശരിയാക്കി, ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ അവൾ ഡ്രൈവിംഗ് സീറ്റിലേക്ക് കയറി.
അന്ന് രാത്രി ഫോണിൽ സംസാരിക്കുമ്പോൾ പ്രിയ കൊഞ്ചലോടെ പറഞ്ഞു: "എനിക്ക് നിന്നെ മറന്നൊരു ജീവിതമില്ല വിഷ്ണു..."
"ലവ് യു പ്രിയാ..."
"ലവ് യു ടൂ ഡിയർ..."
തുടരും....