മൂടൽമഞ്ഞും കനത്ത കാറ്റും നിറഞ്ഞ മലയോര ഹൈവേയിലൂടെ ദാസിന്റെ ബൈക്ക് ഇരമ്പിപ്പാഞ്ഞു. നഗരത്തിലെ നൈറ്റ് ഷിഫ്റ്റ് ജോലിയും കഴിഞ്ഞ് മലയോര ഗ്രാമത്തിലുള്ള വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങുകയായിരുന്നു അവൻ. വശങ്ങളിലെ പൈൻ മരങ്ങൾക്കിടയിലൂടെ വീശിയടിക്കുന്ന കാറ്റിന് ഒരുതരം വിചിത്രമായ ഓരിയിടലിന്റെ ശബ്ദമുണ്ടായിരുന്നു.
മഴ പെയ്യാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു. റോഡിൽ ഒരൊറ്റ വാഹനം പോലും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. ഈ വഴിയിലെ ഏക വെളിച്ചം അവന്റെ ബൈക്കിന്റെ ഹെഡ്ലൈറ്റ് മാത്രമായിരുന്നു.
പെട്ടെന്നാണ് ഹൈവേയിൽ നിന്ന് ഇടത്തോട്ട് തിരിയുന്ന, വനത്തിന് നടുവിലൂടെയുള്ള ആ വഴി വന്നത്. ഗ്രാമത്തിലേക്കുള്ള എളുപ്പവഴിയാണത്, പക്ഷേ അത് ചെല്ലുന്നത് നൂറ്റാണ്ടുകൾ പഴക്കമുള്ള പഴയ സെമിത്തേരിയുടെ മുൻപിലൂടെയാണ്! ആളുകൾ രാത്രികളിൽ വരാൻ ഭയക്കുന്ന വഴി. എന്നാൽ മഴ ശക്തമായതോടെ വേഗം വീട്ടിലെത്താൻ ദാസ് ബൈക്ക് ആ വിജനമായ സെമിത്തേരി റോഡിലേക്ക് തിരിച്ചു.
തണുത്തുറഞ്ഞ അന്തരീക്ഷം. സെമിത്തേരിയുടെ ഇരുമ്പ് ഗേറ്റുകളും, അതിനുള്ളിലെ പഴയ കല്ലറകളും മങ്ങിക്കത്തുന്ന വെളിച്ചത്തിൽ ഭയാനകമായി നിഴലിച്ചു.
പെട്ടെന്നാണ് സെമിത്തേരിയുടെ ഗേറ്റിന് തൊട്ടടുത്ത്, റോഡരുകിൽ ഒരു രൂപം ദാസിന്റെ ശ്രദ്ധയിൽപ്പെട്ടത്!
കനത്ത മഴയിൽ പൂർണ്ണമായി നനഞ്ഞ്, തലമുടി മുഖത്തേക്ക് ഇട്ട് നില്ക്കുന്ന ഒരു പെൺകുട്ടി!
ദാസ് പെട്ടെന്ന് ബ്രേക്കിട്ടു. വണ്ടി അല്പം മുന്നോട്ട് പോയി നിന്നു. അവൻ കണ്ണാടിയിലൂടെ പുറകോട്ടു നോക്കി. ഈ അർദ്ധരാത്രിയിൽ, സെമിത്തേരിക്ക് മുന്നിൽ ഒരു പെൺകുട്ടിയോ? അവന്റെ നെഞ്ചിലൊരു ഭയം മിന്നിമറഞ്ഞു.
"ഹെൽപ്പ്... പ്ലീസ്..." വളരെ നേർത്ത, വിറയ്ക്കുന്ന ശബ്ദത്തിൽ അവൾ കൈകൾ കൂപ്പി അവന്റെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു വന്നു.
അവളുടെ വെളുത്തു വിളറിയ മുഖം. വസ്ത്രങ്ങൾ പകുതിയും ചളിയിൽ പുരണ്ടിരിക്കുന്നു.
"ഇത്രയും വൈകി ഈ സെമിത്തേരിയുടെ അടുത്ത്... എന്താ പറ്റിയത്?" ദാസ് സംശയത്തോടെ ചോദിച്ചു.
"എന്റെ കാർ മുന്നിലെ വളവിൽ വെച്ച് കേടായി... ഫോണിൽ റേഞ്ചുമില്ല. പ്ലീസ്, എന്നെ അടുത്ത കവല വരെ ഒന്ന് കൊണ്ടുപോകാമോ? എനിക്ക് പേടിയാകുന്നു..." അവളുടെ ശബ്ദത്തിൽ കടുത്ത ഭയം നിഴലിച്ചിരുന്നു.
മഴ കനക്കുകയായിരുന്നു. ഇത്രയും വലിയൊരു കാട്ടുവഴിയിൽ ഒരു പെൺകുട്ടിയെ തനിച്ചാക്കി പോകാൻ അവന്റെ മനസ്സ് അനുവദിച്ചില്ല.
"ശരി, കയറിക്കോ..." ദാസ് പറഞ്ഞു.
അവൾ ബൈക്കിന്റെ പുറകിലേക്ക് കയറി ഇരുന്നു. ബൈക്ക് മുന്നോട്ട് എടുത്തതും ദാസിന്റെ പിൻ കഴുത്തിൽ കടുത്ത ഒരു തണുപ്പ് അനുഭവപ്പെട്ടു. മഞ്ഞുകട്ട തൊടുന്നത് പോലെയുള്ള ഒരു തണുപ്പ്!
വണ്ടി സെമിത്തേരി പിന്നിട്ട് വിജനമായ റോഡിലൂടെ മുന്നോട്ട് കുതിച്ചു.
"നിന്റെ പേരെന്താ?" കാറ്റിന്റെ ശബ്ദത്തെ മറികടന്ന് ദാസ് ചോദിച്ചു.
കൂർത്ത കാറ്റിനിടയിലൂടെ വളരെ പതിഞ്ഞ സ്വരത്തിൽ മറുപടി വന്നു:
"റോസ്..."
യാത്ര മുന്നോട്ട് പോകുന്തോറും ബൈക്കിന് എന്തോ ഒരു അമിത ഭാരം അനുഭവപ്പെടാൻ തുടങ്ങി. ഹാൻഡിൽ നിയന്ത്രിക്കാൻ ദാസ് കഷ്ടപ്പെട്ടു. അതോടൊപ്പം, അവന്റെ നാസാരന്ധ്രങ്ങളിലേക്ക് ഒരു വിചിത്രമായ മണം അടിച്ചുകയറി...
അഴുകിയ മണ്ണിലെയും, ഉണങ്ങിയ മൺപൂക്കളുടെയും രൂക്ഷമായ മണം!
ദാസിന്റെ ഉള്ളിൽ ഭയം കാട്ടുതീ പോലെ പടർന്നു. അവൻ പതിയെ ബൈക്കിന്റെ സൈഡ് മിററിലേക്ക് കണ്ണുകൾ പായിച്ചു...
കണ്ണാടിയിൽ കണ്ട കാഴ്ച കണ്ട് അവന്റെ ചോര തണുത്തുറഞ്ഞുപോയി!
പിന്നിൽ ഇരിക്കുന്ന പെൺകുട്ടിയുടെ കാലുകൾ ബൈക്കിന്റെ ഇരുവശങ്ങളിലുമായി തൂങ്ങിക്കിടക്കുന്നില്ല! പകരം, അവളുടെ ശരീരം വായുവിൽ ഉയർന്നു നിൽക്കുകയാണ്!
പെട്ടെന്ന് സൈഡ് മിററിലൂടെ ആ രൂപം അവനെ നോക്കി വികൃതമായി പുഞ്ചിരിച്ചു. അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ നിന്ന് രക്തം ഒഴുകുന്നുണ്ടായിരുന്നു!
ഭയം കൊണ്ട് നിയന്ത്രണം വിട്ട ദാസ് വണ്ടി സഡൻ ബ്രേക്കിട്ടു!
വണ്ടി തെന്നിമാറി റോഡിലേക്ക് മറിഞ്ഞു. ദാസ് തെറിച്ചുവീണു. ശ്വാസമെടുക്കാൻ ബുദ്ധിമുട്ടി അവൻ തിരിഞ്ഞുനോക്കി.
പക്ഷേ... റോഡിൽ ആരുമുണ്ടായിരുന്നില്ല! ആ പെൺകുട്ടി അപ്രത്യക്ഷയായിരിക്കുന്നു!
ഭയന്നുവിറച്ച അവൻ എങ്ങനെയും എഴുന്നേറ്റ് ബൈക്ക് സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്ത് വീട്ടിലേക്ക് പാഞ്ഞു.
വീട്ടിലെത്തി വാതിലടച്ച്, വിറയ്ക്കുന്ന കൈകളോടെ അവൻ ഷർട്ട് അഴിച്ചു മാറ്റി. കണ്ണാടിക്ക് മുന്നിൽ നിന്ന അവൻ ഞെട്ടിപ്പോയി! അവനോട് ഹെൽപ്പ് ചോദിച്ച ആ പെൺകുട്ടിയുടെ കറുത്ത വിരലടയാളങ്ങൾ അവന്റെ തോൾഭാഗത്ത് നീറിപ്പുകയുന്ന പാടുകളായി പതിഞ്ഞിരിക്കുന്നു!
അപ്പോഴാണ് അവന്റെ ഫോണിലേക്ക് ഒരു അജ്ഞാത നമ്പറിൽ നിന്ന് മെസ്സേജ് വന്നത്. അവൻ ഫോൺ എടുത്തു നോക്കി.
അതിൽ ഒരു ഫോട്ടോ ഉണ്ടായിരുന്നു! സെമിത്തേരിയിലെ ഒരു പഴയ കല്ലറയുടെ ഫോട്ടോ!
തുടരും........... ✈️