(ദിനം 1: സോഷ്യൽ മീഡിയ ഇൻബോക്സിൽ)
റോഹൻ: ഹായ്...
താര: ഹായ്. ആരെന്നു മനസ്സിലായില്ല?
റോഹൻ: പരിചയപ്പെടാമല്ലോ. ഞാൻ റോഹൻ. വയനാടാണ് സ്ഥലം.
താര: ഞാൻ താര, ആലപ്പുഴ. പക്ഷേ എനിക്ക് അപരിചിതരോട് അധികം സംസാരിച്ച് ശീലമില്ല.
റോഹൻ: അയ്യോ, സാരമില്ല. പേടിക്കേണ്ട, ജസ്റ്റ് ഒരു ഫ്രണ്ട് എന്ന രീതിയിൽ ചോദിച്ചതാ.
താര: മ്ം... പഠിക്കാൻ ഒക്കെ ഒത്തിരിയുണ്ട്. ഞാൻ പിന്നെ മെസ്സേജ് അയക്കാം, ബൈ!
റോഹൻ: സർവ്വീസ് നമ്പർ തരാൻ പറ്റുമോ? അനാവശ്യമായി ശല്യപ്പെടുത്തില്ല, ഉറപ്പ്!
താര: മ്ം... ശരി. 8-----------0. ശരി എന്നാൽ, ഗുഡ് നൈറ്റ്.
റോഹൻ: താങ്ക്സ്! ഗുഡ് നൈറ്റ്, ടേക്ക് കെയർ.
(അന്ന് രാത്രി 11:30 ന് - വാട്സാപ്പിൽ)
റോഹൻ: ഉറങ്ങിയോ? വീട്ടിലൊക്കെ ആരൊക്കെയാ ഉള്ളത്?
താര: ഉറങ്ങാൻ പോകുന്നു. അച്ഛനും അമ്മയും ചേച്ചിയുമുണ്ട്. തനിക്കോ?
റോഹൻ: എനിക്ക് ആരുമില്ല താര. ചെറുപ്പത്തിലേ അച്ഛൻ പോയി. അമ്മ മാത്രമാണ് ഉള്ളത്. എനിക്ക് എല്ലാം എന്റെ അമ്മയാണ്... ഞാൻ തന്നെയാണ് അമ്മയുടെ വലിയ തണലും.
താര: ഓഹ്... സോറി. അമ്മയെ നന്നായി നോക്കണം കേട്ടോ.
റോഹൻ: തീർച്ചയായും! ശരി, താൻ കിടന്നോ. സ്വീറ്റ് ഡ്രീംസ്.
(ദിവസങ്ങൾ കടന്നുപോയി. പതിവായി മെസ്സേജ് അയക്കുന്ന റോഹന്റെ സംസാരം താരയ്ക്ക് ഒരു ബോറടിയായി തോന്നിത്തുടങ്ങി. അവൾ അവന്റെ മെസ്സേജുകൾ കാണാത്ത ഭാവത്തിൽ ഒഴിവാക്കാൻ തുടങ്ങി.)
റോഹൻ: ഹായ് താര...
റോഹൻ: ഭക്ഷണം കഴിച്ചോ?
റോഹൻ: എന്താ മറുപടിയില്ലാത്തത്? തിരക്കിലാണോ?
റോഹൻ: ഗുഡ് നൈറ്റ് കേട്ടോ, ടേക്ക് കെയർ...
(അവൾ ഒരു മെസ്സേജിനും മറുപടി നൽകിയില്ല. ഒടുവിൽ നാലഞ്ചു ദിവസം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അവൻ മെസ്സേജ് അയക്കുന്നത് പൂർണ്ണമായും നിർത്തി. ആദ്യമൊക്കെ സ്വാതന്ത്ര്യം കിട്ടിയ സന്തോഷം തോന്നിയെങ്കിലും, പിന്നീട് അവന്റെ മെസ്സേജ് വരാത്തത് താരയിൽ വലിയൊരു ശൂന്യത സൃഷ്ടിച്ചു. അവൾ ഫോണിലേക്ക് ഇടയ്ക്കിടെ നോക്കിക്കൊണ്ടേയിരുന്നു.)
(ആറാം ദിവസം - താര തിരിച്ച് മെസ്സേജ് അയക്കുന്നു)
താര: ഹലോ...
താര: ആകെ സൈലന്റ് ആണല്ലോ, എവിടെ പോയി?
താര: പഴയപോലെ റിപ്ലൈ തരാത്തതിൽ സോറി... ഒന്നു ഓൺലൈനിൽ വാ പ്ലീസ്.
താര: ശരി, ഇനി ഞാൻ മെസ്സേജ് അയക്കില്ല...
(പിറ്റേന്ന് രാവിലെ)
താര: ഗുഡ് മോർണിംഗ്!
താര: ചായ കുടിച്ചോ? പ്ലീസ്, ഒന്നു റിപ്ലൈ താ...
(10 മിനിറ്റിനു ശേഷം അവൻ്റെ നമ്പറിൽ നിന്ന് ഒരു കോൾ വരുന്നു. താര തിടുക്കത്തിൽ ഫോൺ എടുക്കുന്നു.)
താര: ഹലോ, റോഹൻ! എവിടെയായിരുന്നു ഇത്രയും ദിവസം?
അപരിചിത ശബ്ദം: ഹലോ... ഞാൻ റോഹന്റെ ഫ്രണ്ട് കിരൺ ആണ്.
താര: റോഹൻ എവിടെ? ഫോൺ കൊടുക്കൂ...
കിരൺ: അവൻ ഇനി ഫോൺ എടുക്കില്ല താര... റോഹൻ പോയി, ഇനിയൊരിക്കലും തിരിച്ചുവരാത്ത ലോകത്തേക്ക്.
താര: (ഞെട്ടലോടെ) എന്താ... എന്താ ഈ പറയുന്നത്?!
കിരൺ: ആറു ദിവസം മുൻപ്, അമ്മയ്ക്ക് മരുന്ന് വാങ്ങാൻ ടൗണിൽ പോയതാ അവൻ. വരുന്ന വഴിക്ക് അവൻ സഞ്ചരിച്ച ബൈക്കിൽ ലോറിയിടിച്ചു... ആശുപത്രിയിൽ എത്തിക്കും മുൻപേ അവൻ ഞങ്ങളെ വിട്ടുപോയി.
താര: (കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞൊഴുകി) ഇല്ല... കള്ളം പറയല്ലേ...
കിരൺ: കള്ളമല്ല താര. അവന്റെ അമ്മ ഇപ്പോൾ തനിച്ചാണ്... ആ പാവത്തിന് ഇനി ആരുമില്ല. നിനക്ക് സന്തോഷമായല്ലോ അല്ലേ? അവന്റെ ശല്യം ഇനി ഉണ്ടാകില്ലല്ലോ...
താര: (പൊട്ടിക്കരഞ്ഞുകൊണ്ട്) ഐ ആം സോറി... എനിക്ക് അറിയില്ലായിരുന്നു...
കിരൺ: അവൻ മരിക്കുന്നതിന് തൊട്ടുമുൻപ് എഴുതിയ ഡയറിയിൽ നിനക്കൊരു കുറിപ്പുണ്ടായിരുന്നു: "മനസ്സിൽ ആത്മാർത്ഥമായ സൗഹൃദമുള്ളവർ മൗനം കൊണ്ട് ആരെയും വേദനിപ്പിക്കാതിരിക്കട്ടെ... ചിലപ്പോൾ തിരുത്താൻ സമയം കിട്ടിയെന്നു വരില്ല."
(താര ഫോൺ കയ്യിൽ പിടിച്ച് തളർന്നിരുന്നു. ഒന്നു തിരികെ മെസ്സേജ് അയച്ചിരുന്നെങ്കിൽ, അല്പസമയം സംസാരിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ എന്ന് അവൾ നെഞ്ചുപൊട്ടി ആഗ്രഹിച്ചു. പക്ഷേ, ഇപ്പോൾ അവളുടെ കണ്ണീരിനും മാപ്പപേക്ഷകൾക്കും മറുപടി നൽകാൻ അവൻ അവിടെയില്ലായിരുന്നു...)
മാറ്റങ്ങൾ വരുത്തിയ വിവരങ്ങൾ