വിധി തുന്നിയ കിരീടം
നഗരത്തിലെ വലിയൊരു ആർട്ട് ഗാലറിയിൽ വെച്ചാണ് സിദ്ധാർത്ഥ് തന്റെ പ്രണയം മീരയോട് തുറന്നുപറഞ്ഞത്. എന്നാൽ അത് കേട്ടതും അവളുടെ ചുണ്ടിൽ പരിഹാസച്ചിരി വിരിഞ്ഞു.
"തനിക്ക് വട്ടാണോ സിദ്ധാർത്ഥ്?" മീര പുച്ഛത്തോടെ ചോദിച്ചു. "താൻ ഒരു മാസം കഷ്ടപ്പെട്ട് ഉണ്ടാക്കുന്ന പണം എന്റെ ഒരു വൈകുന്നേരത്തെ ഷോപ്പിംഗിന് പോലും തികയില്ല. എന്റെ ആഗ്രഹങ്ങൾക്കൊത്ത് ഉയരാൻ നിനക്ക് ജന്മത്ത് കഴിയില്ല. അതുകൊണ്ട് നിന്റെ നിലയ്ക്കൊത്ത ഏതെങ്കിലും പാവപ്പെട്ട പെൺകുട്ടിയെ നോക്കി ജീവിക്കാൻ പഠിക്ക്!"
അവളുടെ വാചകങ്ങൾ സിദ്ധാർത്ഥിന്റെ ഉള്ളിൽ തറഞ്ഞു കയറി. ഒന്നും മിണ്ടാതെ, നിറഞ്ഞ കണ്ണുകളോടെ അവൻ അവിടെനിന്ന് നടന്നുനീങ്ങി.
വർഷങ്ങൾ പത്ത് കടന്നുപോയി...
നഗരത്തിലെ ഒരു പഞ്ചനക്ഷത്ര ഹോട്ടലിന്റെ ലോബിയിൽ വെച്ച് യാദൃച്ഛികമായി മീര വീണ്ടും സിദ്ധാർത്ഥിനെ കണ്ടുമുട്ടി. പഴയ സിദ്ധാർത്ഥിനെ കണ്ടതും അവളുടെ ഉള്ളിലെ അഹങ്കാരം വീണ്ടും ഉണർന്നു.
"ഓഹ്... സിദ്ധാർത്ഥ്! എന്തൊക്കെയുണ്ട് വിശേഷങ്ങൾ? തിരിച്ചറിയാൻ പോലും പറ്റുന്നില്ലല്ലോ," അവൾ കളിയാക്കുന്ന മട്ടിൽ പറഞ്ഞു. "കേട്ടറിഞ്ഞു കാണുമല്ലോ, എന്റെ വിവാഹം കഴിഞ്ഞു. ഭർത്താവ് നിവിൻ ഒരു പ്രമുഖ എംഎൻസി കമ്പനിയിലെ സീനിയർ റീജിയണൽ ഹെഡ് ആണ്. മാസം ലക്ഷങ്ങളാണ് വരുമാനം. ഞങ്ങൾ ആഡംബര ജീവിതമാണ് നയിക്കുന്നത്."
സിദ്ധാർത്ഥ് ശാന്തനായി അത് കേട്ടുനിന്നു. അവന്റെ മൗനം കണ്ടപ്പോൾ അവൾക്ക് വീണ്ടും സ്വയം അഭിമാനം തോന്നി.
പെട്ടെന്നാണ് മീരയുടെ ഭർത്താവ് നിവിൻ അങ്ങോട്ട് ഓടിയെത്തിയത്. സിദ്ധാർത്ഥിനെ കണ്ടതും നിവിന്റെ മുഖത്ത് വലിയൊരു ബഹുമാനവും ആദരവും തെളിഞ്ഞു. അവൻ തിടുക്കത്തിൽ സിദ്ധാർത്ഥിന് മുൻപിലേക്ക് വന്ന് തലകുനിച്ചു.
"ഗുഡ് ഈവനിംഗ് സർ! സർ എന്താ ഇവിടെ?" നിവിൻ അത്ഭുതത്തോടെ ചോദിച്ചു.
പിന്നെ മീരയുടെ നേരെ തിരിഞ്ഞ് അവൻ ആവേശത്തോടെ പറഞ്ഞു: "മീരാ... നിനക്ക് അറിയാമോ, ഇതാണ് ഞങ്ങളുടെ കമ്പനിയുടെ ചെയർമാനും എംഡിയുമായ സിദ്ധാർത്ഥ് വർമ്മ സർ! ഞാൻ ജോലി ചെയ്യുന്ന ഗ്ലോബൽ ഗ്രൂപ്പിന്റെ മുഴുവൻ ഉടമസ്ഥൻ! അടുത്ത ആഴ്ച ലണ്ടനിൽ വെച്ച് നടക്കുന്ന 500 കോടിയുടെ പുതിയ പ്രോജക്ട് ലോഞ്ചിനായി സാറിന്റെ കൂടെ ഞാനും പോകുന്നുണ്ട്."
മീര ഞെട്ടിത്തരിച്ച് നിൽക്കുമ്പോൾ നിവിൻ വീണ്ടും തുടർന്നു: "അതിനേക്കാളൊക്കെ ഉപരി, സർ ഇപ്പോഴും സിംഗിൾ ആണ് മീരാ. കോളേജ് കാലത്ത് സർ ജീവനായി സ്നേഹിച്ച ഏതോ ഒരു പെൺകുട്ടി സാറിന്റെ സാമ്പത്തിക ബുദ്ധിമുട്ടുകൾ കാരണം ഉപേക്ഷിച്ചു പോയത്രേ. പക്ഷെ ഇപ്പോഴും അവളുടെ ഓർമ്മയിൽ സർ വേറെ കല്യാണം പോലും കഴിക്കാതെ കാത്തിരിക്കുകയാണ്. എന്തൊരു ആത്മാർത്ഥതയുള്ള സ്നേഹമാണല്ലേ! ആ പെൺകുട്ടിക്ക് സാറിന്റെ മനസ്സ് തിരിച്ചറിയാൻ കഴിഞ്ഞില്ലല്ലോ..."
ഇതുകേട്ട മീരയുടെ കാൽച്ചുവട്ടിലെ മണ്ണ് ഒലിച്ചുപോയി. നെഞ്ചിൽ കനത്ത പശ്ചാത്താപവും നാണക്കേടും നിറഞ്ഞ്, ഒന്നും പറയാനാകാതെ തലതാഴ്ത്തി അവൾ അവിടെനിന്ന് ധൃതിയിൽ ഇറങ്ങിപ്പോയി.
സ്നേഹിച്ച ആളെ ഓർത്ത് മൗനമായി കാത്തിരുന്ന സിദ്ധാർത്ഥ്, അവളുടെ അകന്നുപോകുന്ന നിഴലിലേക്ക് നോക്കി പുഞ്ചിരിയോടെ നിന്നു.