മഴയിൽ മാഞ്ഞ പാതകൾ
ഒരു ഇൻസ്റ്റാഗ്രാം പോസ്റ്റിന് താഴെ വന്ന കമന്റിലൂടെയാണ് അർജുനും അനന്യയും പരിചയപ്പെടുന്നത്. ആദ്യമൊക്കെ വെറുമൊരു സോഷ്യൽ മീഡിയ ഇൻബോക്സ് ചാറ്റ് മാത്രമായിരുന്നു അത്. എന്നാൽ, അർജുന്റെ വരികളിലെ സഹതാപവും അനന്യയുടെ മറുപടികളിലെ നിഷ്കളങ്കതയും അവരെ വേഗത്തിൽ അടുപ്പിച്ചു.
ചാറ്റിംഗിനിടയിൽ അനന്യ തന്റെ വാട്സ്ആപ്പ് നമ്പർ പങ്കുവെച്ചു. ദിവസങ്ങൾ കടന്നുപോകുന്തോറും അവർ പരസ്പരം വലിയ സുഹൃത്തുക്കളായി മാറി.
ഒരു രാത്രി വൈകിയുള്ള സംഭാഷണത്തിനിടയിലാണ് അവരുടെ ജീവിതത്തിലെ കറുത്ത ഏടുകൾ തുറക്കപ്പെട്ടത്. ആറുവർഷം കൂടെ നടന്ന്, സ്വന്തം കുടുംബത്തെപ്പോലും എതിർത്ത് സ്നേഹിച്ച ആൾ പെട്ടെന്നൊരു ദിവസം തള്ളിപ്പറഞ്ഞതിന്റെ വേദന അനന്യ പങ്കുവെച്ചു. "സ്നേഹിച്ചതാണ് ഞാൻ ചെയ്ത തെറ്റ്, ഇനി ജീവിച്ചിരുന്നിട്ട് കാര്യgetJSONമില്ല..." എന്ന് കരഞ്ഞുകൊണ്ട് അവൾ പറഞ്ഞു.
മറുപടിയായി അർജുൻ തന്റെ കഥയും പറഞ്ഞു—താൻ ജീവനായി സ്നേഹിച്ച പെൺകുട്ടി തന്റെ സ്വന്തം സുഹൃത്തിനൊപ്പം പോകുന്നത് കണ്ടുനിൽക്കേണ്ടി വന്നതും, ലഹരിയിലും നിരാശയിലും വീണുപോയതും അവൻ ഓർത്തെടുത്തു. എങ്കിലും അവൾക്കെതിരെ ഒരു വാക്ക് പോലും പറയാൻ അവൻ തയ്യാറായിരുന്നില്ല.
രണ്ടുപേരുടെയും മുറിവുകൾ ഒന്നായിരുന്നു. അർജുൻ അവളെ സമാധാനിപ്പിച്ചു: "മറ്റൊരാൾക്ക് വേണ്ടി സ്വന്തം ജീവിതം കളയരുത്. നിന്നെ അർഹിക്കുന്ന ഒരാൾ എവിടെയെങ്കിലും ഉണ്ടാകും."
പക്ഷേ, ആ വാക്കുകൾക്കൊന്നും അനന്യയുടെ ഉള്ളിലെ നിരാശയെ മായ്ക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.
ആഴ്ചകൾക്ക് ശേഷം, അനന്യ അർജുനോട് ആവശ്യപ്പെട്ടു: "എനിക്ക് നിന്നെ ഒന്നു കാണണം, നേരിട്ട്."
അങ്ങനെ ഒരു മഴയുള്ള വൈകുന്നേരം അവർ വയനാട്ടിലെ ഒരു മലയോര വ്യൂ പോയിന്റിൽ വെച്ച് കണ്ടുമുട്ടി. നേരിട്ട് കണ്ടപ്പോൾ അനന്യ കണ്ണീരടക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.
"എനിക്ക് മടുത്തു അർജുൻ. ഈ ലോകത്ത് എനിക്കിനി ആരുമില്ല. എല്ലാം അവസാനിപ്പിക്കാൻ പോകുകയാണ് ഞാൻ. അവസാനമായി നിന്നെ ഒന്ന് കാണണം എന്ന് തോന്നി," അവൾ പൊട്ടിക്കരഞ്ഞു.
"നിനക്ക് വട്ടാണോ? എന്റെ കൂടെ പോര്, നമുക്ക് പുതിയൊരു ജീവിതം തുടങ്ങാം," അർജുൻ പറഞ്ഞു.
"ഇല്ല, എനിക്കതിന് കഴിയില്ല. ഞാൻ നിന്നെ ഒരു നല്ല സുഹൃത്തായി മാത്രമേ കണ്ടിട്ടുള്ളൂ," അവൾ പറഞ്ഞു.
അർജുൻ കുറച്ചു സമയം നിശബ്ദനായി നിന്നു. തുടർന്ന് അവൻ പറഞ്ഞു: "എങ്കിൽ ശരി, പോയി ചാക്. ഞാൻ പോകുന്നു." അവൻ തിരിഞ്ഞുനടന്നു.
അനന്യ കരഞ്ഞുകൊണ്ട് വ്യൂ പോയിന്റിന്റെ കുത്തനെയുള്ള താഴ്ചയിലേക്ക് നടന്നു. മലഞ്ചെരിവിന്റെ അറ്റത്ത് നിൽക്കുമ്പോൾ പിന്നിൽ നിന്ന് ഒരു ശബ്ദം കേട്ടു.
"ഡി... നിൽക്ക്!" അർജുൻ ഓടിയെത്തി.
"നീ പോയില്ലേ?" അവൾ വിറയ്ക്കുന്ന ശബ്ദത്തിൽ ചോദിച്ചു.
"ഞാനും വരുന്നു നിന്റെ കൂടെ," അർജുൻ അവളുടെ കൈകളിൽ ചേർത്തുപിടിച്ചു. "ആത്മാർത്ഥമായി സ്നേഹിച്ചിട്ടും ചതിക്കപ്പെട്ട രണ്ടുപേർ... മുകളിൽ ചെന്ന് ദൈവത്തോട് പരാതി പറയാം, സ്നേഹിച്ചതാണ് ഞങ്ങൾ ചെയ്ത തെറ്റെന്ന്."
അവൾ തടയാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും അർജുന്റെ കണ്ണുകളിലെ നിശ്ചയദാർഢ്യം അവളെ നിശബ്ദയാക്കി. താഴ്വരയിൽ മഞ്ഞ് മൂടിക്കെട്ടിയ ആ മഴയുള്ള സന്ധ്യയിൽ, രണ്ടുപേരും ഒന്നിച്ച് ആ ആഴമേറിയ താഴ്ചയിലേക്ക് ചുവടുകൾ വെച്ചു...