.
കഥ: മഞ്ഞുപെയ്യുന്ന ഓർമ്മകൾ
* കഥാപാത്രങ്ങൾ:
* വിഷ്ണു – കാന്തല്ലൂരിലെ തോട്ടം ബംഗ്ലാവിൽ തനിച്ചു താമസിക്കുന്ന എഴുത്തുകാരൻ.
* അമ്മു – വിഷ്ണുവിന്റെ കാമുകി (നഗരത്തിൽ നിന്ന് അവന്റെ ജന്മദിനത്തിന് എത്തുന്നവൾ).
* സ്ഥലം: മൂന്നാറിനടുത്തുള്ള കാന്തല്ലൂരിലെ തണുത്തുറഞ്ഞ മലയോര മേഖല.
* സന്ദർഭം: മഴയും മൂടൽമഞ്ഞുമുള്ള ഒരു സായാഹ്നത്തിൽ വിഷ്ണുവിന്റെ ജന്മദിനാഘോഷത്തിനായി രണ്ടുപേരും നടത്തുന്ന ഫോൺ സംഭാഷണവും തുടർന്നുള്ള അത്ഭുത സംഭവങ്ങളും.
[സമയം: ഉച്ചകഴിഞ്ഞ് 3.00 മണി. കാന്തല്ലൂരിലെ വിഷ്ണുവിന്റെ ബംഗ്ലാവ്. പുറത്ത് കനത്ത മഴ.]
(വിഷ്ണുവിന്റെ ഫോൺ അടിക്കുന്നു. അവൻ ഫോണെടുക്കുന്നു)
അമ്മു: "ഹാപ്പി ബർത്ത്ഡേ വിഷ്ണുവേ! സർപ്രൈസ് ഇഷ്ടമായോ?"
വിഷ്ണു: "താങ്ക്യൂടോ! പക്ഷേ സർപ്രൈസ് നീ നേരിട്ട് വരുമ്പോഴല്ലേ ആവൂ?"
അമ്മു: "ഞാൻ വൈകുന്നേരം കൃത്യം 7.30-ഓടെ അവിടെയെത്തും. ഈ തണുപ്പിൽ നമുക്ക് ഒരുമിച്ച് ജന്മദിനം ആഘോഷിക്കണം."
വിഷ്ണു: "തീർച്ചയായും! നീ എത്തുമ്പോഴേക്കും നിനക്കിഷ്ടപ്പെട്ട ചൂട് സൂപ്പും ആഹാരവും ഞാൻ റെഡിയാക്കി വെക്കാം. ശ്രദ്ധിച്ച് വാ..."
അമ്മു: "ഓക്കെടാ, ബൈ. ഐ ലവ് യൂ!"
വിഷ്ണു: "ഐ ലവ് യൂ ടൂ അമ്മൂ..."
[സമയം: രാത്രി 8.30. കനത്ത മഞ്ഞും കൂരിരുട്ടും. വിഷ്ണു ഉത്കണ്ഠയോടെ ജനലിലൂടെ പുറത്തേക്ക് നോക്കി നിൽക്കുന്നു. ഒടുവിൽ വരാന്തയിൽ കാലടിശബ്ദം കേട്ട് അവൻ വാതിൽ തുറക്കുന്നു. അമ്മു നനഞ്ഞു കുതിർന്ന് നിൽക്കുന്നു.]
വിഷ്ണു: "അമ്മൂ! എന്താ ഇത്രയും വൈകിയത്? ഞാൻ എത്ര പേടിച്ചെന്നറിയോ?"
അമ്മു: "(ക്ഷീണിച്ച ശബ്ദത്തിൽ) ഈ ചുരത്തിൽ കനത്ത മൂടൽമഞ്ഞും തടസ്സങ്ങളും ഉണ്ടായിരുന്നു വിഷ്ണുവേ... അതാ വൈകിയത്."
വിഷ്ണു: "സാരമില്ല, നീ അകത്തേക്ക് വാ. ശരീരം ആകെ തണുത്തുറഞ്ഞിട്ടുണ്ടല്ലോ, വേഗം ചൂടുവെള്ളം കുടിക്ക്."
(പെട്ടെന്ന് വിഷ്ണുവിന്റെ ഫോൺ ശബ്ദിക്കുന്നു. അമ്മുവിന്റെ അമ്മയുടെ വിളിയാണ്. വിഷ്ണു ഫോൺ അറ്റൻഡ് ചെയ്യുന്നു)
വിഷ്ണു: "ഹലോ ആന്റി, പറയൂ... അമ്മു ഇവിടെ എത്തിയിട്ടുണ്ട് കേട്ടോ."
അമ്മയുടെ ശബ്ദം: "(കരച്ചിലോടെ) വിഷ്ണൂ... എന്ത് സംസാരിക്കാനാണ് നീ ഈ പറയുന്നത്? ചുരത്തിൽ വെച്ച് അമ്മു സഞ്ചരിച്ച വാഹനം അപകടത്തിൽ പെട്ടു... അരമണിക്കൂർ മുൻപ് ആശുപത്രിയിൽ വെച്ച് അവൾ നമ്മളെ വിട്ടുപോയി വിഷ്ണൂ..."
(വിഷ്ണുവിന്റെ കൈയിൽ നിന്ന് ഫോൺ താഴെ വീഴുന്നു. അവൻ ആകെ തകർന്ന് പതറിയ കണ്ണുകളോടെ തിരിഞ്ഞുനോക്കുന്നു)
(അമ്മു നിലാവിന്റെ വെളിച്ചത്തിൽ, വാതിലിനടുത്ത് പുഞ്ചിരിയോടെ നിൽക്കുന്നു)
അമ്മു: "നിന്റെ ജന്മദിനത്തിന് ഞാൻ വരുമെന്ന് തന്ന വാക്ക് തെറ്റിക്കാൻ എനിക്ക് കഴിയില്ലായിരുന്നു വിഷ്ണുവേ... എവിടെയുണ്ടെങ്കിലും എന്റെ മനസ്സ് എന്നും നിന്റെ കൂടെത്തന്നെയുണ്ടാകും..."
(വിഷ്ണു കൈനീട്ടി അടുത്തേക്ക് ചെല്ലുമ്പോഴേക്കും, മഞ്ഞിന്റെ പുകപടലങ്ങളിലേക്ക് മാഞ്ഞുപോകുന്ന ഒരു നിഴൽ പോലെ അവൾ ഇരുട്ടിലേക്ക് മറഞ്ഞു)
മനസ്സുകൊണ്ട് ആത്മാർത്ഥമായി പ്രണയിച്ചാൽ, മരണം പോലും ആ ബന്ധത്തിന് തടസ്സമാകില്ല. ആത്മാവിന്റെ താളമായി ആ പ്രണയം എന്നും ഒപ്പമുണ്ടാകും!