കഥ: ബസ് സ്റ്റാൻഡിലെ മറിയ
* കഥാപാത്രങ്ങൾ:
* റോണി – നഗരത്തിൽ അക്കൗണ്ടന്റായി ജോലി ചെയ്യുന്ന യുവാവ്.
* സ്റ്റെഫി – റോണിയുടെ മുൻ കാമുകി.
* സ്ഥലം: സുൽത്താൻ ബത്തേരി കെ.എസ്.ആർ.ടി.സി ബസ് സ്റ്റാന്റ്.
* സന്ദർഭം: കാമുകിയുടെ വഞ്ചനയിൽ മനംനൊന്ത് നാടുവിടാൻ/ജീവിതം അവസാനിപ്പിക്കാൻ ഇറങ്ങിത്തിരിച്ച യുവാവിന് അപ്രതീക്ഷിതമായി ഉണ്ടാകുന്ന മാനസികമാറ്റം.
ഫോൺ റിംഗ് ചെയ്തു കൊണ്ടേയിരുന്നു... ഒടുവിൽ "സബ്‌സ്‌ക്രൈബർ ഈസ് കറന്റ്‌ലി സ്വിച്ച്ഡ് ഓഫ്" എന്ന തണുപ്പൻ മറുപടി.
"എന്റെ കയ്യിലെ കാശ് വാങ്ങി ഐഫോണും വാങ്ങി നടന്നിട്ട് ഇപ്പോൾ ഫോൺ സ്വിച്ച് ഓഫ് ചെയ്തു വെച്ചിരിക്കുന്നു! എത്രയോ ശനിയാഴ്ചകളിൽ വലിയ വലിയ കഫേകളിലും റെസ്റ്റോറന്റുകളിലും കൊണ്ടുപോയി തരംപോലെ ഓർഡർ ചെയ്ത് തിന്നത് മുഴുവൻ എന്റെ അധ്വാനത്തിന്റെ കാശായിരുന്നു. പോരാത്തതിന് അവളുടെ വീട്ടിലെ ഇന്റർനെറ്റ് ബില്ലും ഒടിടി സബ്‌സ്‌ക്രിപ്ഷനും വരെ ഞാൻ മാസം തോറും അടച്ചു കൊടുത്തു!
ഒടുവിൽ കഴിഞ്ഞ ദിവസം തട്ടുകടയിൽ കയറി ഒരു ചായ കുടിച്ചപ്പോൾ ബില്ലിലെ ഇരുപത് രൂപ കുറഞ്ഞുപോയതിന്, 'നിനക്കൊന്നും എന്നെ നോക്കാൻ ശേഷിയില്ലടാ' എന്നും പറഞ്ഞ് ആൾക്കാരുടെ മുന്നിൽ വെച്ച് എന്നെ നാണം കെടുത്തിയിട്ട് ഇറങ്ങിപ്പോയവളാണ് അവൾ! കഴിച്ച ഭക്ഷണത്തിന്റെ കണക്ക് പറയാൻ പാടില്ലെന്നൊക്കെ അറിയാം, പക്ഷേ എന്നെക്കൊണ്ട് അതും പറയിപ്പിച്ചല്ലോ!"
ആദ്യത്തെ പ്രണയമായതുകൊണ്ട് റോണിക്ക് നെഞ്ചുപൊട്ടുന്ന വേദന തോന്നി. 'ദേവദാസ്' ഒക്കെ പണ്ടേ ട്രെൻഡ് ഔട്ട് ആയതുകൊണ്ട് ആ വഴി ഉപേക്ഷിച്ചു. ഇനി ഒരേയൊരു വഴിയേ ഉള്ളൂ—ജീവിതം തന്നെ ഉപേക്ഷിക്കുക!
കുറഞ്ഞ വേദനയിൽ പെട്ടെന്ന് കാര്യം നടക്കാൻ വയനാടൻ ചുരത്തിലെ ഏതോ കൊക്കയിലേക്ക് ചാടാം എന്ന് കരുതി സുൽത്താൻ ബത്തേരി ബസ് സ്റ്റാൻഡിൽ കോഴിക്കോട് ബസ് കാത്തുനിൽക്കുകയാണ് റോണി. എന്നാൽ ഭാഗ്യമോ നിർഭാഗ്യമോ, വഴിയിൽ അപകടം നടന്നതുകൊണ്ട് ചുരം ബസുകളെല്ലാം രണ്ടു മണിക്കൂർ വൈകുമെന്ന അറിയിപ്പ് വന്നു.
'ഏതായാലും ചാകാൻ പോകുന്നതല്ലേ, അവസാനമായി ബസ് സ്റ്റാൻഡിലെ വെയ്റ്റിംഗ് ഷെഡിൽ പോയി ഇരിക്കാം' എന്ന് കരുതി അവനവിടെ ചെന്നിരുന്നു.
പെട്ടെന്നാണ് എതിർവശത്തെ യാത്രാനിഴലിൽ ഇരിക്കുന്ന ഒരു പെൺകുട്ടി അവനെ നോക്കി മനോഹരമായി പുഞ്ചിരിച്ചത്!
റോണി സംശയത്തോടെ ചുറ്റും നോക്കി—'ഇനി എന്നെത്തന്നെയാണോ?'
ഇടത്തോട്ടും വലത്തോട്ടും നോക്കി, 'ആഹ്... ചുറ്റുമുള്ളന്മാരെക്കാൾ ഗെറ്റപ്പ് എനിക്ക് തന്നെയാണ്! എന്നെത്തന്നെ!' അവനും തിരിച്ച് നല്ലൊരു ചിരി പാസ്സാക്കി.
മനസ്സിൽ പണ്ട് ചീറ്റിപ്പോയ പടക്കങ്ങളൊക്കെ വീണ്ടും പൊട്ടിത്തുടങ്ങി. ഒപ്പം ഒരു യുക്തിസഹമായ ചോദ്യവും മനസ്സിൽ തെളിഞ്ഞു:
'അല്ല, ഞാനിപ്പോൾ എന്തിനാ വെറുതെ ജീവൻ കളയുന്നത്? മായ പോയാൽ മറിയ വരും എന്നല്ലേ മഹത്തുക്കൾ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നത്! അപ്പുറത്തിരിക്കുന്നവൾ എന്നെ ഉപേക്ഷിച്ചു പോയവളെക്കാൾ എന്തുകൊണ്ടും സുന്ദരിയാണ്. ഇനിയിപ്പോൾ ആ മഹത്തുക്കൾ പറഞ്ഞ മറിയ ഇവളാണെങ്കിലോ?'
പണ്ടത്തെ മുനിമാർ വരെ പെണ്ണുങ്ങളുടെ ചിരിക്ക് മുന്നിൽ തപസ്സ് നിർത്തിയിട്ടുണ്ട്, പിന്നെയാണോ താനെന്ന വെറും മനുഷ്യൻ!
റോണി മെല്ലെ എഴുന്നേറ്റു. അപ്പോഴേക്കും വൈകി വന്ന കോഴിക്കോട് ബസ് ഹോൺ മുഴക്കിക്കൊണ്ട് സ്റ്റാൻഡിലേക്ക് കയറിവരുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവൻ ആ ബസ്സിനെ വകവെക്കാതെ, ആ പുതിയ ചിരിയെ ലക്ഷ്യമാക്കി മുന്നോട്ട് നടന്നു.