മഞ്ഞിൽ തെളിഞ്ഞ ആ പെൺകുട്ടി short stories horror malayalam




മഞ്ഞിൽ തെളിഞ്ഞ ആ പെൺകുട്ടി

ന്യൂജേഴ്സിയിലെ ഒരു ചെറിയ പട്ടണത്തിലേക്ക് താമസം മാറിയിട്ട് മൂന്നാഴ്ചയേ ആയിരുന്നുള്ളൂ.

നാട്ടിൽ നിന്ന് അമേരിക്കയിലെത്തിയിട്ട് വർഷങ്ങൾ കഴിഞ്ഞെങ്കിലും, നഗരത്തിന്റെ തിരക്കും ഫ്ലാറ്റിലെ അടച്ചുപൂട്ടിയ ജീവിതവും എനിക്ക് ഒരിക്കലും ഇഷ്ടപ്പെട്ടിരുന്നില്ല. അതുകൊണ്ടാണ് ജോലിയിൽ നിന്ന് കുറച്ച് ദിവസത്തെ leave കിട്ടിയപ്പോൾ നഗരത്തിൽ നിന്ന് അകലെയുള്ള ഒരു പഴയ cabin വാടകയ്ക്കെടുത്തത്.

പൈൻ മരങ്ങൾ നിറഞ്ഞ ഒരു പ്രദേശം.

ചുറ്റും വീടുകൾ കുറവ്.

രാത്രിയായാൽ റോഡിലൂടെ കാറുകൾ പോലും അപൂർവം.

ആ വീട്ടുടമയായ ജോൺ പറഞ്ഞിരുന്നു:

“വീട് പഴയതാണ്. പക്ഷേ സുരക്ഷിതമാണ്. ഒരു കാര്യം മാത്രം... പിന്നിലെ കാട്ടിലേക്ക് രാത്രിയിൽ പോകരുത്.”

ഞാൻ ചിരിച്ചു.

“എന്തെങ്കിലും bear ഉണ്ടോ?”

ജോൺ ചിരിച്ചില്ല.

“Bear ആയിരുന്നെങ്കിൽ എളുപ്പമായിരുന്നു.”

അത്രയും പറഞ്ഞ് അയാൾ പോയി.

ആ വാക്ക് മാത്രം എന്റെ മനസ്സിൽ കിടന്നു.


---

ആദ്യത്തെ കുറച്ച് ദിവസങ്ങൾ സമാധാനമായിരുന്നു.

രാവിലെ ജോലി.

വൈകുന്നേരം കാപ്പി.

രാത്രിയിൽ Netflix.

അങ്ങനെയിരിക്കുമ്പോഴാണ് ഒരു രാത്രി ജനലിലൂടെ പുറത്തേക്ക് നോക്കുമ്പോൾ ആദ്യമായി അവളെ കാണുന്നത്.

മഞ്ഞുവീഴുന്ന രാത്രി.

വീടിന്റെ പിന്നിലെ മരങ്ങൾക്കിടയിൽ ഒരാൾ നിൽക്കുന്നു.

ഒരു പെൺകുട്ടി.

ചാരനിറത്തിലുള്ള നീളൻ coat.

തോളോളം മുടി.

കയ്യിൽ ഒരു ചെറിയ flashlight.

അവൾ നേരെ എന്റെ ജനലിലേക്ക് നോക്കുകയായിരുന്നു.

ഞാൻ curtains മാറ്റി നോക്കി.

അവൾ അവിടെ തന്നെ.

“ഹലോ?”

ഞാൻ ജനൽ തുറക്കാൻ ശ്രമിച്ചപ്പോൾ അവൾ പെട്ടെന്ന് തിരിഞ്ഞ് കാട്ടിനുള്ളിലേക്ക് നടന്നു.

അഞ്ചു സെക്കൻഡിനുള്ളിൽ അവൾ അപ്രത്യക്ഷയായി.

അടുത്ത ദിവസം രാവിലെ പുറത്തേക്ക് പോയി നോക്കി.

മഞ്ഞിൽ അവളുടെ കാലടികൾ ഉണ്ടാകുമെന്നായിരുന്നു എന്റെ പ്രതീക്ഷ.

ഒന്നുമില്ല.

ഒരു അടയാളം പോലും.


---

രണ്ടാമത്തെ രാത്രി വീണ്ടും അവൾ വന്നു.

ഇത്തവണ കുറച്ചുകൂടി അടുത്ത്.

ഞാൻ ഫോൺ എടുത്ത് video record ചെയ്തു.

അവൾ എന്നെ നോക്കി.

പിന്നെ കൈ ഉയർത്തി ഒരു കാര്യം കാണിച്ചു.

വീട്ടിന്റെ പിന്നിലെ കിണർ.

ഞാൻ പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങിയപ്പോഴേക്കും അവൾ കാണാതായിരുന്നു.

കിണറിനടുത്തേക്ക് ചെന്നു.

അവിടെ മഞ്ഞിനുമുകളിൽ ഒരു പഴയ silver bracelet കിടക്കുന്നു.

അതെടുത്തപ്പോൾ ഉള്ളിൽ കൊത്തിയിരുന്ന പേര് കണ്ടു.

“MAYA.”


---

അടുത്ത ദിവസം അയൽവീട്ടിലെ വയോധികയായ മിസിസ് ഹഡ്സണോട് ഞാൻ ചോദിച്ചു.

“Maya എന്ന പേരിലുള്ള ആരെങ്കിലും ഇവിടെ താമസിച്ചിരുന്നോ?”

അവരുടെ മുഖം മാറി.

“നിനക്ക് ആ പേര് എവിടെ നിന്ന് കിട്ടി?”

“പിന്നിലെ കാട്ടിൽ ഒരു പെൺകുട്ടിയെ കണ്ടു.”

അവർ കുറച്ചു നേരം ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല.

പിന്നെ പതുക്കെ പറഞ്ഞു.

“ഇരുപത്തിരണ്ട് വർഷം മുമ്പ് ഇവിടെ ഒരു പെൺകുട്ടി കാണാതായി.”

“പേര്?”

“മായ.”

എന്റെ കൈയിലെ bracelet ഞാൻ കാണിച്ചു.

അവരുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു.

“അത് അവളുടെതാണ്.”


---

അന്ന് രാത്രി ഞാൻ ഉറങ്ങിയില്ല.

രാത്രി 2:13.

വീട്ടിലെ smoke alarm പെട്ടെന്ന് പ്രവർത്തിച്ചു.

ഞാൻ എഴുന്നേറ്റു.

പക്ഷേ പുക ഒന്നുമില്ല.

Alarm നിർത്തിയ ശേഷം kitchen-ലേക്ക് പോയപ്പോൾ refrigerator-ന്റെ വാതിലിൽ ഒരു പേപ്പർ ഒട്ടിച്ചിരിക്കുന്നു.

ഞാൻ അത് എഴുതിയതല്ല.

അതിൽ ഒരു വാക്ക് മാത്രം.

“DON'T DIG.”


---

പക്ഷേ മനുഷ്യന്റെ സ്വഭാവം അങ്ങനെയല്ലേ?

“തൊടരുത്” എന്ന് പറഞ്ഞാൽ തൊടണം.

“പോകരുത്” എന്ന് പറഞ്ഞാൽ പോകണം.

അടുത്ത ദിവസം shovel എടുത്ത് വീട്ടിന്റെ പിന്നിലെ കാട്ടിലേക്ക് നടന്നു.

Maya കൈ കാണിച്ച സ്ഥലത്ത് മണ്ണ് കുഴിക്കാൻ തുടങ്ങി.

അഞ്ച് മിനിറ്റ്.

പത്ത് മിനിറ്റ്.

പിന്നെ shovel എന്തിലോ തട്ടി.

മണ്ണ് മാറ്റിയപ്പോൾ പഴയ ഒരു metal box.

അത് തുറന്നപ്പോൾ അകത്ത്—

ഒരു cassette tape.

ഒരു Polaroid photograph.

ഒരു പഴയ motel key.

പിന്നെ ഒരു ചെറിയ diary.

Diary തുറന്ന ആദ്യ പേജിൽ എഴുതിയിരുന്നത്:

“If anyone finds this, Maya didn't disappear.”

എന്റെ ഹൃദയമിടിപ്പ് കൂടാൻ തുടങ്ങി.

അടുത്ത പേജുകൾ വായിച്ചപ്പോൾ കഥ മാറി.

Maya അന്ന് ഒരു കോളേജ് വിദ്യാർത്ഥിനിയായിരുന്നു.

അവൾ ഒരു രാത്രി ആരെയോ കാണാൻ പോയി.

അവൾ തിരിച്ചുവന്നില്ല.

പക്ഷേ അവൾ കൊല്ലപ്പെട്ടതല്ല.

അവളെ ആരോ ഒളിപ്പിച്ചു.

ആരായിരുന്നു?

Diaryയുടെ അവസാന പേജിൽ മൂന്ന് അക്ഷരങ്ങൾ മാത്രം.

J.H.


---

എന്റെ കൈകൾ വിറച്ചു.

J.H.

വീട്ടുടമയുടെ പേര്—

John Harris.

ഞാൻ ഉടൻ വീട്ടിലേക്ക് ഓടി.

ഫോൺ എടുത്ത് John-നെ വിളിച്ചു.

Call connected.

“John, Maya ആരായിരുന്നു?”

അവിടെ കുറച്ചു നിമിഷം നിശ്ശബ്ദത.

പിന്നെ അവന്റെ ശബ്ദം.

“നീ ആ box കണ്ടെത്തിയോ?”

എന്റെ ശരീരത്തിലൂടെ തണുപ്പ് പാഞ്ഞു.

“നിങ്ങൾക്ക് എല്ലാം അറിയാമായിരുന്നു?”

അവൻ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല.

Call cut.

അതേ നിമിഷം വീടിന്റെ വാതിലിൽ മൂന്നു തവണ മുട്ടി.

ടക്... ടക്... ടക്...

ഞാൻ വാതിലിനരികിലേക്ക് നടന്നു.

Door camera തുറന്നു.

പുറത്ത്—

Maya.

പക്ഷേ ഇത്തവണ അവൾ ചിരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.

അവൾ ക്യാമറയിലേക്ക് നോക്കി പതുക്കെ ചുണ്ടുകൾ അനക്കി.

“അവനെ വിശ്വസിക്കരുത്.”


---

അടുത്ത ദിവസം പോലീസ് എത്തി.

പഴയ രേഖകൾ പരിശോധിച്ചപ്പോൾ ഞെട്ടിക്കുന്ന സത്യം പുറത്തുവന്നു.

Maya കാണാതായ വർഷം John Harris ആയിരുന്നു പ്രദേശത്തെ sheriff.

അവളുടെ disappearance report അദ്ദേഹം തന്നെയാണ് രജിസ്റ്റർ ചെയ്തത്.

പക്ഷേ കേസ് ഒരിക്കലും മുന്നോട്ട് പോയില്ല.

കാട്ടിൽ നിന്ന് കിട്ടിയ cassette പരിശോധിച്ചപ്പോൾ Mayaയുടെ ശബ്ദം.

അവൾ പറഞ്ഞ അവസാന വാക്കുകൾ:

“എന്നെ ആരെങ്കിലും കണ്ടെത്തുന്നുണ്ടെങ്കിൽ... John-നെ വിശ്വസിക്കരുത്.”

പോലീസ് John-നെ അറസ്റ്റ് ചെയ്തു.

പഴയ property records പരിശോധിച്ചപ്പോൾ വീട്ടിന്റെ പിന്നിലെ ഭൂമിയിൽ ഒരു രഹസ്യ underground room കണ്ടെത്തി.

അവിടെ Mayaയുടെ പഴയ വസ്തുക്കൾ ഉണ്ടായിരുന്നു.

പക്ഷേ Mayaയുടെ ശരീരം?

ഇന്നും കണ്ടെത്തിയിട്ടില്ല.


---

കുറച്ച് മാസങ്ങൾക്കുശേഷം ഞാൻ ആ cabin വിട്ടു.

വീണ്ടും അവിടെ പോയിട്ടില്ല.

പക്ഷേ ഇന്നും ചില രാത്രികളിൽ എന്റെ ഫോണിൽ ഒരു notification വരാറുണ്ട്.

“Unknown AirTag detected near you.”

ആദ്യമൊക്കെ ഞാൻ ഭയപ്പെട്ടിരുന്നു.

ഇപ്പോൾ അതിന് താഴെ വരുന്ന ഒരു വരിയാണ് എന്നെ കൂടുതൽ അസ്വസ്ഥനാക്കുന്നത്.

> “MAYA is nearby.”



അവൾ എവിടെയാണെന്ന് എനിക്ക് അറിയില്ല.

പക്ഷേ ഒരു കാര്യം എനിക്ക് ഉറപ്പാണ്.

അവൾ എന്നെ പേടിപ്പിക്കാൻ വന്നതല്ല.

അവൾ ഇന്നും ആരെയോ തേടുകയാണ്.

ഒരുപക്ഷേ...

John Harris-നെക്കാൾ വലിയൊരു രഹസ്യം.

— തുടരും —


 "

Post a Comment

Thanks from your support

Previous Next

نموذج الاتصال