തേപ്പുകാരിയെന്ന് വിളിക്കപ്പെട്ടവൾ
“ഡാ... അവൾ കല്യാണം കഴിച്ചെന്ന് കേട്ടോ?”
ചായക്കടയിലെ ബെഞ്ചിൽ ഇരുന്നിരുന്ന വിനോദ് ചോദിച്ചു.
ചോദ്യം കേട്ടതും മനു ചായയുടെ ഗ്ലാസ് താഴെ വച്ചു.
“ആരാ?”
“നിന്റെ പഴയ കാമുകി.”
മനു ഒരു നിമിഷം മിണ്ടാതിരുന്നു.
പിന്നെ ചിരിച്ചു.
“അവൾക്ക് വേറെ ആരെയെങ്കിലും കിട്ടിയിട്ടുണ്ടാകും. എന്നെ തേച്ചിട്ട് പോയവളല്ലേ.”
ചായക്കടയിൽ ഇരുന്ന കൂട്ടുകാർ പരസ്പരം നോക്കി.
ആ കഥ അവർക്ക് നന്നായി അറിയാം.
മനുവിന്റെ ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ ദുഃഖകഥയായിരുന്നു അത്.
അല്ലെങ്കിൽ...
അവൻ എല്ലാവരോടും പറഞ്ഞിരുന്ന കഥ.
---
അഞ്ചു വർഷം മുൻപ്.
ഒരു സ്വകാര്യ സ്ഥാപനത്തിൽ ജോലി ചെയ്യുന്ന പെൺകുട്ടിയായിരുന്നു അഞ്ജലി.
മനു അന്ന് ജോലി അന്വേഷിച്ചു നടക്കുകയായിരുന്നു.
ഒരു സുഹൃത്തിന്റെ വിവാഹത്തിന് പോയപ്പോഴാണ് അവർ പരിചയപ്പെട്ടത്.
ആദ്യമൊന്നും പ്രണയമുണ്ടായിരുന്നില്ല.
പിന്നീട് സംസാരങ്ങൾ കൂടി.
അഞ്ജലി അവന്റെ സ്വപ്നങ്ങളെക്കുറിച്ച് ചോദിച്ചു.
“നിനക്ക് എന്ത് ചെയ്യണമെന്നാണ് ആഗ്രഹം?”
“സ്വന്തമായി ഒരു ബിസിനസ് തുടങ്ങണം.”
“എന്നിട്ട്?”
“നമ്മളൊരുമിച്ച് ഒരു നല്ല വീട് ഉണ്ടാക്കണം.”
ആ അവസാന വാചകമാണ് അഞ്ജലിയുടെ മനസ്സിൽ പതിഞ്ഞത്.
അവൾ അവനെ വിശ്വസിച്ചു.
പക്ഷേ ഒരു കാര്യം മാത്രം അവൾക്കറിയില്ലായിരുന്നു.
മനു അവളോട് പറഞ്ഞിരുന്നത് തന്റെ ജീവിതത്തിന്റെ പകുതി മാത്രമായിരുന്നു.
---
അഞ്ജലി തന്റെ വീട്ടിൽ വിവാഹക്കാര്യം പറഞ്ഞപ്പോൾ വീട്ടുകാർ ആദ്യം എതിർത്തു.
“ആ ചെക്കന്റെ ജോലി?”
“ഇപ്പോൾ ഇല്ല.”
“വീട്?”
“ചെറിയ വീടാണ്.”
“കുടുംബം?”
അഞ്ജലി എല്ലാത്തിനും മറുപടി പറഞ്ഞു.
“അവൻ നല്ലവനാണ്.”
അവളുടെ അച്ഛൻ ഒടുവിൽ പറഞ്ഞു:
“ശരി. ഒരിക്കൽ അവന്റെ വീട്ടിൽ പോയി സംസാരിക്കാം.”
അഞ്ജലി സന്തോഷത്തോടെ മനുവിനെ വിളിച്ചു.
“അച്ഛൻ വീട്ടിൽ വരാൻ സമ്മതിച്ചു.”
മറുവശത്ത് കുറച്ചു നിശ്ശബ്ദത.
“ഇപ്പോൾ വേണ്ട.”
“എന്തുകൊണ്ട്?”
“എന്റെ വീട്ടിൽ ചില പ്രശ്നങ്ങളുണ്ട്.”
“എന്ത് പ്രശ്നം?”
“ഞാൻ പറഞ്ഞാൽ നീ വിഷമിക്കും.”
“നമ്മൾ വിവാഹം കഴിക്കാൻ പോകുന്നവരല്ലേ? നീ പറയാത്ത കാര്യമെന്താണ്?”
മനു ഫോൺ വച്ചു.
അന്ന് ആദ്യമായി അഞ്ജലിയുടെ മനസ്സിൽ സംശയം ജനിച്ചു.
---
രണ്ടാഴ്ച കഴിഞ്ഞിട്ടും മനു അവളെ വീട്ടിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയില്ല.
ഒടുവിൽ അഞ്ജലി ഒരു ദിവസം അവന്റെ നാട്ടിലേക്ക് പോയി.
വിലാസം അവൻ തന്നതായിരുന്നു.
അവൾ അന്വേഷിച്ച് ആ വീട്ടിലെത്തി.
വാതിൽ തുറന്നത് ഒരു വയോധിക സ്ത്രീ.
“മനുവിന്റെ വീടാണോ?”
“അതെ.”
അഞ്ജലി അകത്തേക്ക് കയറി.
ചുമരിൽ തൂങ്ങിയിരുന്ന ഒരു ഫോട്ടോ കണ്ടപ്പോൾ അവൾ നിശ്ചലമായി.
മനുവിന്റെ അച്ഛന്റെയും അമ്മയുടെയും ചിത്രം.
താഴെ ഒരു ചെറിയ ഫോട്ടോ കൂടി.
അത് മനുവിന്റെ വിവാഹനിശ്ചയത്തിന്റെ ചിത്രമായിരുന്നു.
അഞ്ജലിയുടെ കൈകൾ വിറച്ചു.
“ഇത്... ആരുടെ ഫോട്ടോ?”
വയോധിക അവളെ നോക്കി.
“മനുവിന്റെ ഭാര്യയുടേത്.”
അഞ്ജലിക്ക് ശ്വാസം മുട്ടുന്നതുപോലെ തോന്നി.
“ഭാര്യയോ?”
“അതെ മോളേ... അവരുടെ വിവാഹം കഴിഞ്ഞിട്ട് രണ്ടുവർഷമായി.”
ലോകം ചുറ്റുന്നതുപോലെ അവൾക്ക് തോന്നി.
---
അന്ന് രാത്രി മനുവിനെ വിളിച്ചു.
“നിനക്ക് വിവാഹം കഴിഞ്ഞതാണോ?”
നിശ്ശബ്ദത.
“പറ!”
“അഞ്ജലി...”
“എന്നോട് നീ പറഞ്ഞത് എന്തൊക്കെയായിരുന്നു?”
“എനിക്ക് പറയാൻ പറ്റിയില്ല.”
“രണ്ടുവർഷമായി വിവാഹം കഴിഞ്ഞ കാര്യം പറയാൻ പറ്റിയില്ലേ?”
അവൻ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല.
അവൾ കരഞ്ഞുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു.
“പിന്നെ ഞാൻ ആരായിരുന്നു?”
മനുവിന്റെ മറുപടി വളരെ തണുത്തതായിരുന്നു.
“നമ്മൾ തമ്മിൽ ഉണ്ടായിരുന്നത്... അത്ര വലിയ കാര്യമൊന്നുമല്ല.”
അവൾ ഫോൺ കട്ട് ചെയ്തു.
ആ രാത്രി അവൾ ഒരു തീരുമാനമെടുത്തു.
ഇനി ഒരിക്കലും മനുവിനെ കാണില്ല.
---
പക്ഷേ കഥ അവിടെ അവസാനിച്ചില്ല.
അടുത്ത ദിവസം മുതൽ മനു കൂട്ടുകാരോട് പറയാൻ തുടങ്ങി:
“അവൾക്ക് മറ്റൊരുത്തനെ കിട്ടി.”
“എന്നെ ഒഴിവാക്കാൻ അവൾ കാരണങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കി.”
“പണക്കാരനായ ഒരുത്തനെ കിട്ടിയപ്പോൾ എന്നെ തേച്ചു.”
കഥ പതിയെ വളർന്നു.
മനുവിന്റെ കൂട്ടുകാർ അഞ്ജലിയെ “തേപ്പുകാരി” എന്ന് വിളിക്കാൻ തുടങ്ങി.
അഞ്ജലി ഒന്നും പ്രതികരിച്ചില്ല.
അവൾക്ക് സത്യം അറിയാമായിരുന്നു.
അവളുടെ വീട്ടുകാർക്കും സത്യം അറിയാമായിരുന്നു.
അത്ര മതി.
---
വർഷങ്ങൾ കടന്നു.
അഞ്ജലി ഒരു പുതിയ നഗരത്തിലേക്ക് മാറി.
സ്വന്തമായി ഒരു ചെറിയ സ്ഥാപനം തുടങ്ങി.
ജീവിതം പതിയെ പഴയ പാളിയിലേക്ക് മടങ്ങി.
ഒരു ദിവസം അവളുടെ ഓഫീസിലേക്ക് ഒരു അപേക്ഷ വന്നു.
പുതിയ ജീവനക്കാരന്റെ പേര് കണ്ടപ്പോൾ അവൾ കുറച്ചു നേരം നിശ്ചലമായി.
മനു.
അവൾ അപേക്ഷ വായിച്ചു.
വൈവാഹിക സ്ഥിതി:
വിവാഹിതൻ.
അവൾ ചെറുതായി ചിരിച്ചു.
അഭിമുഖത്തിന് വന്ന മനുവിന് അവളെ കണ്ടപ്പോൾ സംസാരിക്കാൻ പോലും കഴിഞ്ഞില്ല.
“ഇവിടെ ജോലി വേണമല്ലോ?”
അവൻ തലകുനിച്ചു.
“അതെ.”
“ശരി. നിങ്ങളുടെ യോഗ്യത അനുസരിച്ച് HR തീരുമാനിക്കും.”
അവൻ പോകാൻ തിരിഞ്ഞു.
“അഞ്ജലി...”
അവൾ വിളിച്ചു.
അവൻ തിരിഞ്ഞുനോക്കി.
“ഒരു കാര്യം ചോദിക്കട്ടെ?”
“ചോദിക്കൂ.”
“ഇപ്പോഴും എന്നെ തേച്ചിട്ട് പോയ പെണ്ണായിട്ടാണോ നീ എല്ലാവരോടും പറയുന്നത്?”
അവന്റെ മുഖം താഴ്ന്നു.
അവൾ ചിരിച്ചു.
“അല്ല.”
“പിന്നെ?”
“ഇപ്പോൾ ഞാൻ കഥ പറയാറില്ല.”
അവൻ മിണ്ടാതെ നിന്നു.
അവൾ ഫയൽ അടച്ചു.
“കാരണം സത്യം പറയാൻ തുടങ്ങുമ്പോൾ... തേപ്പ് കിട്ടിയത് ആരാണെന്ന് എല്ലാവർക്കും മനസ്സിലാകും.”
മനു ഒന്നും പറയാതെ പുറത്തേക്ക് നടന്നു.
വാതിൽ അടഞ്ഞു.
അഞ്ജലി കസേരയിൽ ചാരിയിരുന്നു.
അവൾക്ക് പ്രതികാരം ചെയ്യേണ്ടി വന്നില്ല.
അവനെ അപമാനിക്കേണ്ടി വന്നില്ല.
അവൾ ചെയ്തത് ഒന്നു മാത്രം.
അവൻ കെട്ടിച്ചമച്ച കഥയിൽ നിന്ന് അവൾ സ്വയം പുറത്തുകടന്നു.
പുറത്ത് മഴ പെയ്യുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
ജനലിലൂടെ മഴ നോക്കി അവൾ പതിയെ ചിരിച്ചു.
“തേപ്പുകാരി...”
അവൾ സ്വയം പറഞ്ഞു.
“ചിലപ്പോൾ ഒരു സ്ത്രീ സ്വന്തം ജീവിതം രക്ഷിക്കാൻ എടുത്ത തീരുമാനത്തിന് സമൂഹം കൊടുക്കുന്ന പേരാണ് ആ വാക്ക്.”
പിന്നെ അവൾ കമ്പ്യൂട്ടർ തുറന്ന് അടുത്ത ഫയൽ എടുത്തു.
ജീവിതത്തിൽ അവൾക്ക് ഇനി പറയാനുള്ളത്...
പഴയ പ്രണയത്തിന്റെ കഥയല്ല.
സ്വന്തം ജീവിതത്തിന്റെ പുതിയ അധ്യായങ്ങളായിരുന്നു.