കഥാപാത്രങ്ങൾ:
സിദ്ധാർത്ഥ് (സിദ്ധു): ശാന്തനായ, വികാരങ്ങൾ ഉള്ളിലൊതുക്കുന്ന ഒരു ചിത്രകാരൻ.
താര: സ്വന്തം നിലപാടുകളിൽ വിട്ടുവീഴ്ച ചെയ്യാത്ത, എന്നാൽ പ്രണയത്തിന്റെ ആഴം വൈകി തിരിച്ചറിയുന്ന പെൺകുട്ടി.
അന്തരീക്ഷം:
ഒരു മലയോര ഗ്രാമത്തിലെ പഴയൊരു ആർട്ട് കഫേയും, മഞ്ഞുമൂടിയ തേയിലത്തോട്ടങ്ങളും.
കുന്നിൻചെരുവിലെ ആർട്ട് കഫേയുടെ ജനലരികിലിരുന്ന് സിദ്ധു തന്റെ കാൻവാസിൽ ചായങ്ങൾ പടർത്തുകയായിരുന്നു. വന്ന് തോളിൽ തട്ടിയ താരയോട് അവൻ അൽപ്പം മടിച്ച്, എന്നാൽ ആഴത്തിൽ മനസ്സിൽ കൊണ്ടുനടന്ന ആ കാര്യം തുറന്നുപറഞ്ഞു.
"താര, എനിക്ക് നിന്നോട് പണ്ടേയുള്ള ഒരു ഇഷ്ടമല്ല... എനിക്ക് നിന്നെ എന്നേക്കുമായി കൂടെവേണം. ഐ ലവ് യൂ."
പെട്ടെന്നുള്ള ആ പ്രഖ്യാപനത്തിൽ താര പകച്ചുപോയി. സുഹൃത്തെന്ന നിലയിൽ നൽകിയ സ്നേഹത്തിന് മേൽ പ്രണയത്തിന്റെ നിഴൽ വീണപ്പോൾ അവൾക്ക് അത് താങ്ങാനായില്ല. "സുഹൃത്തെന്ന നിലയിലാണ് ഞാൻ നിന്നെ കണ്ടത്. ആ സ്ഥാനത്ത് ഈ ചിന്തയ്ക്ക് ഇടമില്ല. ഇനി പ പഴയതുപോലെ സംസാരിക്കാൻ എനിക്ക് കഴിയില്ല," എന്ന് പറഞ്ഞ് അവൾ അവിടെനിന്നും ഇറങ്ങിപ്പോയി.
പിന്നീടുള്ള ദിവസങ്ങളിൽ അവൾ അവനിൽ നിന്ന് പൂർണ്ണമായും അകന്നു. എത്ര മാപ്പു ചോദിച്ചിട്ടും സിദ്ധുവിന്റെ വാക്കുകൾ കേൾക്കാൻ അവൾ തയ്യാറായില്ല. ആ അകൽച്ച ഇരുവരുടെയും ഉള്ളിൽ കനത്ത നിശബ്ദത തീർത്തു. പരസ്പരം കാണുമ്പോൾ കണ്ണുകൾ ഒഴിവാക്കിയും, ഒറ്റപ്പെടുമ്പോൾ വിതുമ്പിയും അവർ ആ ദിവസങ്ങൾ തള്ളിനീക്കി.
ആഴ്ചകൾക്ക് ശേഷം, കോടമഞ്ഞ് മൂടിയ ഒരു വൈകുന്നേരം. കുന്നിറങ്ങി വരുന്നതിനിടെ നിയന്ത്രണം വിട്ടൊരു വാഹനം താരയെ തട്ടിത്തെറിപ്പിച്ചു. രക്തത്തിൽ കുളിച്ചുകിടന്ന അവളെ കണ്ട് ഓടിയെത്തിയ സിദ്ധു, സ്വന്തം ജാക്കറ്റ് ഊരി മുറിവ് അമർത്തിക്കെട്ടി അവളെ ആശുപത്രിയിലെത്തിച്ചു.
ബോധം വീണപ്പോൾ, ജനലിനരികിൽ തളർന്നുനിൽക്കുന്ന സിദ്ധുവിനെയാണ് അവൾ കണ്ടത്.
"നീയാണോ എന്നെ ഇവിടെ എത്തിച്ചത്? വീട്ടിൽ അറിയിച്ചോ?" അവൾ ചോദിച്ചു.
അവൻ നിശബ്ദനായിരുന്നു.
"നീ എന്താ ഒന്നും മിണ്ടാത്തത്?"
അവന്റെ നിയന്ത്രണം വിട്ടു, "നോക്കി നടന്നു കൂടെയായിരുന്നോ? നിനക്ക് എന്തെങ്കിലും സംഭവിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ..."
"മരിച്ചു പോയേനേ, അതിനെന്താ?" താര തണുപ്പൻ മട്ടിൽ പറഞ്ഞു.
"നിനക്കിത് ലളിതമായിരിക്കാം. പക്ഷെ നീയില്ലാതെ ജീവിക്കാൻ കഴിയാത്ത ചിലരുണ്ട് ഇവിടെ," കണ്ഠമിടറി അവൻ പറഞ്ഞു. നിമിഷങ്ങൾക്കകം സ്വയം വീണ്ടെടുത്ത് അവൻ കൂട്ടിച്ചേർത്തു: "ക്ഷമിക്കണം, എനിക്കിത് പറയാൻ അവകാശമില്ല. വഴിയരികിൽ കണ്ട ഒരു അപരിചിതൻ സഹായിച്ചു എന്ന് കരുതിക്കോ. ഞാൻ ഇനി നിന്റെ മുന്നിൽ വരില്ല."
അവൻ തിരിഞ്ഞുനടന്നതും താര അവനെ തടഞ്ഞുനിർത്തി. അവന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി അവൾ വിതുമ്പി: "എന്നെ ഇട്ടേച്ച് പോകാൻ നിനക്ക് കഴിയുമെങ്കിൽ പൊയ്ക്കോളൂ..."
സിദ്ധു പതറിപ്പോയ ആ നിമിഷത്തിൽ, അവൾ അവനെ ചേർത്തുപിടിച്ചു.
"നീ മിണ്ടാതിരുന്ന ഓരോ നിമിഷവും ഞാൻ അനുഭവിച്ച വേദനയാണ് നി എന്നിൽ എത്രത്തോളം ആഴത്തിൽ പതിഞ്ഞിട്ടുണ്ടെന്ന് എന്നെ മനസ്സിലാക്കിച്ചത്. നിന്റെ പ്രണയം എന്നെ ഭയപ്പെടുത്തിയിരുന്നു, എന്നാൽ നിന്റെ അകൽച്ച എന്നെ പൂർണ്ണമായി തകർത്തു കളഞ്ഞു. എനിക്കും വേണം നിന്നെ... ഐ ലവ് യൂ സിദ്ധു."
മലനിരകളെ പൊതിഞ്ഞ തണുത്ത മഞ്ഞിൽ, പഴയ പിണക്കങ്ങളെല്ലാം അലിഞ്ഞുപോയി.