കഥ: മൂടൽമഞ്ഞിലെ കളിചിരികൾ
കഥാപാത്രങ്ങൾ:
നിവേദ് (നിവി) – മൂന്നാറിലെ ടീ എസ്റ്റേറ്റിൽ അസിസ്റ്റന്റ് മാനേജറായി ജോലി ചെയ്യുന്നയാൾ.
വർഷ – കൊച്ചിയിൽ ഒരു ഐ.ടി കമ്പനിയിൽ പ്രൊജക്റ്റ് മാനേജർ.
സ്ഥലം: മൂന്നാർ തേയിലത്തോട്ടങ്ങളും കൊച്ചിൻ റെയിൽവേ സ്റ്റേഷനും.
സന്ദർഭം: ഞായറാഴ്ച രാവിലെ കനത്ത ജോലിത്തിരക്കുകൾക്കിടയിൽ രണ്ടുപേരും നടത്തുന്ന ഫോൺ സംഭാഷണവും തുടർന്നുള്ള സംഭവങ്ങളും.
രാവിലെ ഒൻപതു മണിയോടെ കൊച്ചിൻ റെയിൽവേ സ്റ്റേഷനിൽ തിരക്കിട്ട് നിൽക്കുമ്പോഴാണ് നിവേദിന്റെ ഫോൺ അടിച്ചത്. മൂന്നാറിലെ തണുപ്പിൽ നിന്ന് വർഷയുടെ വിളിയാണ്.
"ഹലോ നിവി, എന്തെടുക്കുകയാ? ബിസിയാണോ?" അവൾ ചോദിച്ചു.
"എടി, ഞാൻ ക്ലയന്റിനെ സ്വീകരിക്കാൻ സ്റ്റേഷനിൽ നിൽക്കുകയാ. കുറച്ച് കഴിഞ്ഞ് തിരിച്ചുവിളിക്കാം," അവൻ തിരക്കു കൂട്ടി.
"നിവി... നിന്നോട് വളരെ പ്രധാനപ്പെട്ട ഒരു കാര്യം പറയാനുണ്ട്. ഞാൻ ഇപ്പോൾ മൂന്നാറിലെ താലൂക്ക് ആശുപത്രിയിലാണ്." അവളുടെ ശബ്ദത്തിൽ കനത്ത ഗൗരവം ഉണ്ടായിരുന്നു.
"എന്ത്? എന്തുപറ്റി വർഷാ നിനക്ക്?" നിവേദ് ആശങ്കയോടെ ചോദിച്ചു.
"പേടിക്കാൻ ഒന്നുമില്ലാട്ടോ... ചെറിയൊരു തലകറക്കം. രണ്ട് ദിവസം അഡ്മിറ്റാകാൻ പറഞ്ഞു. അമ്മ കൂടെയുണ്ട്."
"നീ ഏത് വാർഡിലാണ്? ഞാൻ ഇപ്പോൾ തന്നെ അങ്ങോട്ട് വരാം!" അവൻ വേവലാതിപ്പെട്ടു.
"ഏയ് വേണ്ട നിവി, ഇന്ന് നിനക്ക് ഇംപോർട്ടന്റ് മീറ്റിംഗ് ഉള്ളതല്ലേ? വൈകുന്നേരം വന്നാൽ മതി."
പത്തു മിനിറ്റ് കഴിഞ്ഞപ്പോൾ നിവേദ് വീണ്ടും വിളിച്ചു— "വർഷാ, ഞാൻ താലൂക്ക് ആശുപത്രിയുടെ കാഷ്വാലിറ്റിയിൽ എത്തിയിട്ടുണ്ട്. നീ ഏത് റൂമിലാണ്?"
"ആണോ! നീ ഇത്ര വേഗം എത്തിയോ?" വർഷ അത്ഭുതപ്പെട്ടു.
"അതെ, റൂം നമ്പർ വേഗം പറ."
"നിവി... ഞാൻ ഒരു കാര്യം പറഞ്ഞാൽ ദേഷ്യപ്പെടരുത്, പ്രോമിസ്?"
"പ്രോമിസ്... എന്താ കാര്യം?"
"ഏപ്രിൽ ഫൂൾ! ഹാ... ഹാ... ഞാൻ കൊച്ചിയിലെ റൂമിൽ വെറുതെ കിടക്കുകയാടോ!" അവൾ പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു.
ഫോണിന്റെ അപ്പുറത്ത് ഒരു നിമിഷത്തെ മൗനം.
"പോടീ പുല്ലേ! മനഃപൂർവ്വം ആളുകളെ പേടിപ്പിക്കാൻ ഇറങ്ങിക്കോളും. ഞാൻ സ്റ്റേഷനിൽ എക്സിക്യൂട്ടീവിനെ വെയിറ്റ് ചെയ്തു നിൽക്കുമ്പോഴാ അവളുടെ ഒരു അനാവശ്യ തമാശ!" അവൻ ദേഷ്യത്തോടെ ബഹളം വെച്ചു.
"അയ്യോ സോറി ടാ... ഞാൻ ചുമ്മാ രസത്തിന്..." അവൾ പരുങ്ങി.
"പറ്റിക്കപ്പെട്ടത് നീയല്ലേടി മണ്ടീ! ഞാൻ ഇപ്പോഴും കൊച്ചിയിൽ റെയിൽവേ സ്റ്റേഷനിൽ തന്നെയാണ് നിൽക്കുന്നത്! നീ രാവിലെ തന്നെ എന്നെ പറ്റിക്കാൻ എന്തെങ്കിലും പ്ലാൻ ചെയ്യുമെന്ന് എനിക്ക് പണ്ടേ അറിയാമായിരുന്നു," നിവേദ് തിരിച്ചു പരിഹസിച്ചു.
"ഛെ! ദുഷ്ടാ... നീ എന്നെ തിരിച്ചും പറ്റിച്ചല്ലേ!" അവൾ പിറുപിറുത്തു.
"ശരി, ഞാൻ അപ്പോയ്‌മെന്റ് കഴിഞ്ഞ് വൈകുന്നേരം വിളിക്കാം. ബൈ!" അവൻ ഫോൺ കട്ട് ചെയ്തു.
ഫോൺ പോക്കറ്റിലിട്ട്, മൂന്നാർ താലൂക്ക് ആശുപത്രിയുടെ മുന്നിൽ കിടന്ന ഓട്ടോയിൽ നിന്ന് പുറത്തിറങ്ങി നിവേദ് ഡ്രൈവർക്ക് പണം നൽകി. അവളുടെ സർപ്രൈസ് പൊളിക്കാൻ കൊച്ചിയിലാണെന്ന് കള്ളം പറഞ്ഞതാണെങ്കിലും, അവളുടെ പനിക്കവിളുകൾ കാണാനും കൈ ചേർത്തുപിടിക്കാനും അവൻ ഓടിയെത്തിയത് അത്രമേൽ അവളോട് പ്രണയമുള്ളതുകൊണ്ടായിരുന്നു.
സത്യസന്ധമായി സ്നേഹിക്കുന്നവരുടെ മുന്നിൽ തോറ്റുകൊടുക്കുന്നതിലും, അവരെ തോൽപ്പിക്കുന്നതിലും ഒരു പ്രത്യേക സുഖമുണ്ട്!