real story......
കഥാപാത്രങ്ങൾ:
രാഹുൽ: ഒരു സാധാരണ ഗ്രാമീണ യുവാവ്, പെയിന്റിംഗ് തൊഴിലാളി.
സ്നേഹ: രാഹുലിന്റെ കാമുകി, അല്പം ആഡംബര മോഹമുള്ളവൾ.
അസ്തമയത്തിന് ശേഷം
രംഗം 1
(ഒരു വൈകുന്നേരം, ഗ്രാമത്തിലെ പുഴക്കടവിൽ രാഹുൽ കാത്തിരിക്കുന്നു. സ്നേഹ വരുന്നു.)
രാഹുൽ: എന്തുപറ്റി സ്നേഹേ, മുഖത്തൊരു വാട്ടം? ഇന്നലെ വിളിച്ചപ്പോൾ ഫോൺ കട്ട്‌ ചെയ്തല്ലോ?
സ്നേഹ: (മടടിയോടെ) അതൊന്നുമില്ല രാഹുൽ. വീട്ടിൽ അച്ഛൻ അടുത്തുണ്ടായിരുന്നു.
രാഹുൽ: ഓ, ഞാൻ കരുതി നിനക്ക് എന്നോട് ദേഷ്യമാണെന്ന്. നിന്നെ കാണാതിരിക്കുമ്പോൾ എനിക്ക് വല്ലാത്തൊരു ശൂന്യതയാണ്.
സ്നേഹ: (പുഞ്ചിരിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നു) എനിക്കുമതേ. പക്ഷേ രാഹുൽ, എനിക്കൊരു കാര്യം ചോദിക്കാനുണ്ട്.
രാഹുൽ: എന്താടി? ചോദിച്ചോ.
സ്നേഹ: നിനക്ക് ഇപ്പോൾ പെയിന്റിംഗ് പണിയിൽ നിന്ന് മാസം എത്ര കിട്ടും? കൃത്യമായിട്ട് പറ.
രാഹുൽ: (അല്പം അത്ഭുതത്തോടെ) അതെന്താ പെട്ടെന്ന് അങ്ങനെ? ഒരു പത്തൊമ്പതിനായിരം രൂപയോളം കിട്ടും. ഓവർടൈം ചെയ്താൽ കുറച്ചുകൂടി കൂടും. എന്തിനാ ചോദിച്ചത്?
സ്നേഹ: veruthe... വീട്ടിൽ നമ്മുടെ കാര്യം അവതരിപ്പിക്കുമ്പോൾ അവർ ആദ്യം ചോദിക്കുക ഇതാണല്ലോ. നിന്റെ ജോലി, വരുമാനം...
രാഹുൽ: (സ്നേഹയുടെ കൈകൾ ചേർത്തുപിടിച്ച്) നീ അതോർത്ത് വിഷമിക്കേണ്ട സ്നേഹേ. നിന്നെയും നമ്മുടെ വരാനിരിക്കുന്ന മക്കളെയും പൊന്നുപോലെ നോക്കാൻ എനിക്കറിയാം. ഞാൻ കഷ്ടപ്പെട്ടാലും നിനക്ക് ഒരു കുറവും വരുത്തില്ല.
സ്നേഹ: (ആലോചനയോടെ) മക്കളോ?
രാഹുൽ: ഉം.. നമുക്ക് രണ്ട് കുട്ടികൾ മതി. ഒരു ആണും പെണ്ണും. നിനക്ക് സമ്മതമല്ലേ?
സ്നേഹ: (പെട്ടെന്ന് കൈ പിൻവലിച്ച്) രാഹുൽ, എനിക്ക് പോകണം. നേരം വൈകി.
രംഗം 2
(ചില മാസങ്ങൾക്ക് ശേഷം. മറ്റൊരു കൂടിക്കാഴ്ച.)
രാഹുൽ: സ്നേഹേ, പുതിയ വീടിന്റെ പണി ഞാൻ ഏതാണ്ട് തീർത്തു. നിനക്കിഷ്ടമുള്ള നീല കളറാണ് അടിച്ചത്. നമുക്ക് അടുത്ത മാസം വീട്ടിൽ സംസാരിച്ചാലോ?
സ്നേഹ: (ഗൗരവത്തിൽ) രാഹുൽ, എനിക്ക് നിന്നോട് പ്രധാനപ്പെട്ടൊരു കാര്യം പറയാനുണ്ട്.
രാഹുൽ: എന്താടി? ഇത്ര സീരിയസ് ആകാൻ?
സ്നേഹ: നമുക്ക് ഈ ബന്ധം ഇവിടെ വെച്ച് അവസാനിപ്പിക്കാം. എനിക്ക് ഇനിയും ഇത് മുന്നോട്ട് കൊണ്ടുപോകാൻ കഴിയില്ല.
രാഹുൽ: (ഞെട്ടലോടെ) എന്ത്? നീ എന്തുവാ ഈ പറയുന്നേ? വല്ല തമാശയുമാണോ?
സ്നേഹ: തമാശയല്ല. എനിക്കൊരു ആലോചന വന്നു. ചെക്കൻ ദുബായിലാണ്. വലിയ ബിസിനസ് കുടുംബമാണ്. വീട്ടുകാർക്ക് ഈ ബന്ധമാണ് ഇഷ്ടം.
രാഹുൽ: (കണ്ണുകൾ നിറയുന്നു) അപ്പോൾ ഞാനോ? ഇത്രയും കാലം നമ്മൾ കണ്ട സ്വപ്നങ്ങളോ?
സ്നേഹ: രാഹുൽ, പ്രായോഗികമായി ചിന്തിക്ക്. നിന്റെ ഈ വരുമാനം കൊണ്ട് എനിക്ക് ആഗ്രഹിച്ച പോലൊരു ജീവിതം തരാൻ നിനക്ക് കഴിയില്ല. ഞാൻ ആഡംബരങ്ങൾ ഇഷ്ടപ്പെടുന്നവളാണ്.
രാഹുൽ: (ദേഷ്യവും സങ്കടവും കലർന്ന സ്വരത്തിൽ) അപ്പോൾ നിനക്ക് സ്നേഹമായിരുന്നില്ല, പണമായിരുന്നോ വലുത്? എന്നെ നീ വെറുമൊരു ടൈം പാസ് ആക്കുകയായിരുന്നോ?
സ്നേഹ: (തണുത്ത സ്വരത്തിൽ) അങ്ങനെയൊന്നും വിചാരിക്കരുത്. നീ നല്ലൊരാളാണ്. പക്ഷേ നമ്മുടെ വഴികൾ വെവ്വേറെയാണ്. എന്നെ മറന്നേക്ക്.
രാഹുൽ: (തകർന്നുപോയ അവസ്ഥയിൽ) മറക്കാൻ... എളുപ്പമായിരിക്കും നിനക്ക്. ദുബായിലെ വമ്പൻ കൊട്ടാരങ്ങളിൽ ജീവിക്കുമ്പോൾ നീ ഇതെല്ലാം വേഗത്തിൽ മറക്കും. പക്ഷേ എനിക്ക്...
സ്നേഹ: ഞാൻ പോകുന്നു. ഗുഡ് ബൈ.
രാഹുൽ: (വിളിക്കുന്നു) സ്നേഹേ! നിൽക്കൂ. നീ പോകുന്നതിന് മുൻപ് എനിക്ക് നിന്നിൽ നിന്ന് ഒരേയൊരു കാര്യം മാത്രം മതി.
സ്നേഹ: (തിരിഞ്ഞുനോക്കി) എന്താ?
രാഹുൽ: ഇനിയൊരിക്കലും നമ്മൾ കാണില്ലല്ലോ. എന്റെ ജീവനേക്കാൾ കൂടുതൽ ഞാൻ നിന്നെ സ്നേഹിച്ചിരുന്നു. അതുകൊണ്ട്, എന്റെ ഈ ജീവൻ ഞാൻ നിനക്ക് സമ്മാനമായി തരുന്നു. നീ ആഗ്രഹിക്കുന്ന സമ്പന്നമായ ജീവിതത്തിൽ ഈ രാഹുൽ ഒരിക്കലും ഒരു തടസ്സമാകില്ല.
സ്നേഹ: (മനസ്സിലാകാതെ) നീ എന്തുവാ പറയുന്നേ?
(രാഹുൽ പെട്ടെന്ന് പുഴയിലേക്ക് ചാടുന്നു. സ്നേഹ ഞെട്ടിത്തരിച്ചു നിൽക്കുന്നു. പുഴയിലെ ഓളങ്ങൾ അടങ്ങുന്നു. സ്നേഹയുടെ മുഖത്ത് ഭയമോ സങ്കടമോ അല്ല, ഒരുതരം ഭാവരഹിതമായ വികാരമാണ് മിന്നിമറയുന്നത്. പുഴക്കടവിൽ ആരും കാണാതെ ഒരു പെയിന്റിംഗ് ബ്രഷ് ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ട നിലയിൽ കിടക്കുന്നു.)