കുളുമണ താഴ്‌വരയിലെ കത്ത്
മുഖത്തേക്ക് പതുക്കെ വീണ തണുത്ത വെള്ളത്തുള്ളിയാണ് എന്നെ ഉണർത്തിയത്. കണ്മുന്നിൽ പൈൻ മരങ്ങൾ പച്ചക്കുട നിവർത്തി നിൽക്കുന്ന മനോഹരമായ കാഴ്ച. തലയൊന്നു ചരിഞ്ഞു നോക്കിയപ്പോൾ ദൂരെ മഞ്ഞുമൂടിനിൽക്കുന്ന പർവ്വതനിരകൾ കാണാമായിരുന്നു.
അതെ, ജീവിതത്തിൽ ആദ്യമായി ഞാൻ മഞ്ഞുമൂടിയ പർവ്വതനിരകൾ നേരിൽ കാണുകയാണ്. കടുത്ത തണുപ്പും നേർത്ത ചാറ്റൽമഴയും എന്നെ പുണർന്നു. എന്റെ സ്വപ്നങ്ങളിലെ ഹിമാലയൻ യാത്രയുടെ തുടക്കം ഇത്രയും മനോഹരമായിരിക്കുമെന്ന് ഞാൻ കരുതിയില്ല.
കൂടെയുള്ള സഹയാത്രികരുടെ ശബ്ദം കേട്ടപ്പോഴാണ് എനിക്ക് സ്ഥലകാലബോധം തിരിച്ചുകിട്ടിയത്. കുളു ടൗൺഷിപ്പിലെ ബസ് സ്റ്റാൻഡിന് അരികിലുള്ള ചെറിയ തറയിലാണ് ഞാൻ കിടന്നിരുന്നത്. ഉറക്കച്ചടവോടെ എഴുന്നേറ്റ് ചുറ്റും നോക്കിയപ്പോൾ, കട്ടിപ്പുതപ്പുകൾ പുതച്ച് ചായ കുടിക്കുന്ന നാടോടികളെയും യാത്രക്കാരെയുമാണ് കണ്ടത്.
എന്റെ ലക്ഷ്യം കസാൾ ഗ്രാമത്തിലൂടെ മുന്നോട്ടുപോയി, ലഡാക്ക് അതിർത്തിയിലെ ചെറിയൊരു മഠത്തിൽ താമസിക്കുന്ന എന്റെ കൂട്ടുകാരൻ ആരിഫിനെ കാണുകയാണ്. അവന് കൊടുക്കാൻ കയ്യിലൊരു ചെറിയ സമ്മാനവുമുണ്ട്. പക്ഷേ അവിടെ എത്തിച്ചേരാനുള്ള വഴി തികച്ചും അനിശ്ചിതത്വങ്ങൾ നിറഞ്ഞതായിരുന്നു. അതിനു പുറമേ എനിക്ക് പ്രാദേശിക ഭാഷയുമറിയില്ല.
അവിടെവെച്ചാണ് ഞാൻ ടെൻസിംഗ് എന്ന പ്രദേശവാസിയെ പരിചയപ്പെടുന്നത്. അവൻ എന്നെ അവിടുത്തെ ഒരു ചെറിയ ചായക്കടയിലേക്ക് കൂട്ടിക്കൊണ്ടുപോയി. ചൂടുള്ള റോട്ടി കഴിക്കുന്നതിനിടയിലാണ് അടുത്തുള്ള 'മണാലി' എന്ന മനോഹര ഗ്രാമത്തിലേക്ക് പോകാൻ ബസ്സുണ്ടെന്ന വിവരമറിയുന്നത്. യഥാർത്ഥത്തിൽ എന്റെ യാത്രാ പ്ലാനിൽ മണാലി ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. എന്നാൽ മനസ്സിന്റെ ആഗ്രഹത്തിന് വഴങ്ങി ഞാൻ അങ്ങോട്ടേക്ക് ടിക്കറ്റെടുത്തു.
കുത്തനെ ഇറക്കമുള്ള വളവുകളും, പർവ്വതനിരകളെ തഴുകി ഒഴുകുന്ന ബിയാസ് നദിയുടെ തീരത്തിലൂടെയുള്ള യാത്രയും എന്നെ പുതിയൊരു ലോകത്തിലേക്ക് എത്തിച്ചു. പാറക്കെട്ടുകൾ തുരന്നുണ്ടാക്കിയ ആ വഴികളിലൂടെ ഹിമാചൽ ട്രാൻസ്പോർട്ട് ബസ് മുന്നോട്ടു നീങ്ങുമ്പോൾ ഉള്ളിൽ അല്പം ഭയം തോന്നിയിരുന്നെങ്കിലും, കാഴ്ചകളുടെ മനോഹാരിത അത് മറപ്പിച്ചു.
ഒടുവിൽ ബസ്സ് മണാലി ഗ്രാമത്തിൽ നിർത്തുമ്പോൾ സമയം ഉച്ചയോടടുത്തിരുന്നു. പച്ചപ്പു നിറഞ്ഞ താഴ്‌വരകളും, ദൂരെ തലയുയർത്തി നിൽക്കുന്ന ഹിമശൃംഗങ്ങളും, അരുവികളും നിറഞ്ഞ ആ ഗ്രാമം എന്റെ മനസ്സിനെ വല്ലാതെ കവർന്നു.
മടങ്ങിപ്പോകാൻ ബസ്സ് തയ്യാറായി നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും, ആ രാത്രി അവിടെത്തന്നെ ചെലവഴിക്കാൻ ഞാൻ തീരുമാനിച്ചു. സ്വതന്ത്രമായ തീരുമാനങ്ങളാണ് യാത്രകളെ കൂടുതൽ സുന്ദരമാക്കുന്നത്.
പെട്ടെന്ന് ചെറുതായി മഴ പെയ്യാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ, എന്നെപ്പോലെ തന്നെ ഒറ്റയ്ക്ക് യാത്രചെയ്യുന്ന അർജുൻ എന്ന ഡൽഹിക്കാരനെ ഞാൻ പരിചയപ്പെട്ടു. ഞങ്ങൾ രണ്ടുപേരും ആ തണുപ്പിൽ ചൂടുള്ള ചായയും കുടിച്ച്, രാത്രി താമസിക്കാൻ ഒരു ചെറിയ മുറി അന്വേഷിച്ച് ആ ഗ്രാമത്തിലെ തെരുവുകളിലൂടെ നടന്നു തുടങ്ങി...